Login:

Has�o:

Rejestruj
Clubbing, muzyka klubowa
Imprezy Kluby DJ Galeria, Fotki Recenzje Forum muzyczne Katalog Stron


Liczba wyświetlonych imprez: 1

07-08-2005, niedziela

ASTIGMATIC

Gdyńska Plaża, Gdynia
DJs:
Trzeci Międzynarodowy Festiwal Muzyki Elektronicznej 'Astigmatic' w Gdyni.
5-7 Sierpnia 2005

Lista artystów Astigmatic 2005:
Kenny Dope Gonzales [Masters At Work/Kay Dee/USA] – Poland exclusive dj set
Tiefschwarz [Fine/Classic/Niemcy]
DJ Marlboro [Big Mix/Brazylia]
Captain Comatose [Playhouse/Niemcy] –live!
DJ Naughty presents: Silver & Gold [Eskimo/Gigolo/Niemcy/Włochy]
The Glimmers [K7!/Eskimo/Belgia]
A Guy Called Gerald [K7!/Wielka Brytania] –live!+dj
Gilb R aka Chateau Flight [Versatile/Francja]

Special Clone Records Showcase:
Serge [Clone Rec./Holandia]
Alden Tyrell [Clone Rec./Holandia] –live!
Dexter [Clone Rec./Holandia] –live!

Very Special Guest Legend:
Egyptian Lover [Egyptian Empire Rec./USA] –live!

Henrik Schwarz [Sunday Music/Niemcy] –live!
Fat Freddy's Drop [Drop/Sonar Kollektiv/Nowa Zelandia] –live!
DJ D.S.L. [G Stone/Austria]
Tworzywo Sztuczne Tworzy Muzykę Filmową [Warszawa/Poland] –live!
Janek Shaefer [Londyn/Wielka Brytania] –live!
Nikakoi [Laboratory Instinct/Litwa] –live!
Principles of Geometry [Tigersushi/Francja] –live!
Special gig by: Pony Hoax [Tigersushi/Francja] –live!
Who Made Who [Gomma/Dania] –live!
Lindstrom & Prins Thomas [Feedelity/Eskimo/Norwegia] –live!
Tibcurl [Female Pressure/Icke Micke/Austria]
Lo-Soul [Playhouse/Francja] –live!
Rub 'N' Tug [Anything/Campfire/Eskimo/USA]
Sutekh [San Francisco/USA] –live!
Wibutee [Jazzland/Norwegia] –live!
Daniel Wang [Environ/Balihu/USA]
Munk [Gomma/Niemcy]
Romain B.N.O. [Bassnotic/G-Swing/Radio Roro/Francja]
Novika [Beast Friendly/Warszawa/Poland]
Joakim [Tigersushi/Versatile/Francja]
DJ Spacid [Body To Body/Radius/Belgia]
Jacek Sienkiewicz [Recognition/Warszawa/Poland] –live!
Mike Polarny & Hory feat. Marysia Sadowska [Warszawa/Poland] dj + vocal
Lipstick [Nova Versia/Beast Friendly/Warszawa/Poland]
Mo'Tyl [Nova Versia/Recognition/1955Warszawa/Poland] –live!
Daniel Haaksman [Man Recordings/Sonar Kollektiv/Niemcy]
Inoccent Sourcerers [Niewinni Czarodzieje/Fluid Ounce/Warszawa/Poland]
Family Groove [Szczecin/Poland]
Portable [Scape/Wielka Brytania] –live!
Bunio & Bart Weba [Warszawa/Poland] –live!
Peter Von Coil [Das Erste Dance/Poznań/Poland]
Artur8 [Nova Versia/Warszawa/Poland]
O.G.H. [Orginal Groove Gustlaz/Warszawa/Poland] dj + sax.
D'Art, Esc & Busha-E.K Crew [Warszawa/Poznań/Poland]
Pink Freud [3miasto/Poland] –live!
DJ Krime Kraków/Poland]
Piotr Michalewski [3miasto/Sfinx/Poland]
Side One Records DJ's [Side One/Warszawa/Poland]
Selekta Sound System [Warszawa/Poland]

a Tunes:

DJ Sekta
Mo'Dip
Paus-E
Kto
Maximilian Skiba
Mateusz Grądman
Wojtek Urbański
Wiracki
Andrzej Rosiński
Traffic Jam

...and many more
Bilet:
30/40zł

Astigmatic festiwal jest całkowicie Polskim pomysłem organizatorskim tego typu.
Jego celem jest dostarczenie miłośnikom sceny elektronicznej niezapomnianych wrażeń oraz ukazanie piękna tej muzyki.
Gwiazdami będą znane postaci polskiej, jak i światowej sceny muzycznej, a impreza trwać będzie trzy dni i trzy noce w pierwszy weekend sierpnia. Wtedy to gdyńska plaża zlokalizowana nad zatoką gdańską stanie się areną festiwalowej euforii.
Od godzin popołudniowych w piątek, aż do niedzielnej nocy fanatycy elektronicznych brzmień będą mogli delektować się dźwiękami zarówno z vinylowych krążków jak i masy elektronicznego sprzętu.
Zabawa odbywać się będzie na kilku scenach i w kilku miejscach.
W tym roku równie prężnie działać będzie Astigamtickino, gdzie wyświetlane będą pokazy filmowe oraz przeglądy clipów. Rozkoszne wizualizacje znów wtórować będą scenie głównej.
Dla zmęczonych festiwalowiczów nad ranem podczas after party wypuszczane będą spokojniejsze dźwięki, przy których każdy z wielką ochotą odpocznie i nabierze sił na kolejny, nadchodzący dzień.
W zeszłym roku festiwal odwiedziło około 30,000 astigmaticowców, co nie spowodowało większych kłopotów, poza ulicznymi korkami i brakiem miejsc parkingowych w całym mieście.
Impreza odbyła się niebywale spokojnie co podkreślają służby ochrony, policja, straż pożarna oraz pogotowie ratunkowe czuwające nad naszym bezpieczeństwem. Odnotowano kilka nieznacznych wykroczeń, kilka osób odwieziono do szpitala na płukanie uszu z piasku:D
Tak więc każdy kto przybywa na festiwal, przybywa by się bawić.
Poza namiotami i pieniędzmi weźcie ze sobą również uśmiech i duuużo miłości.
Podczas zabawy kierujcie się jedną jedyną zasadą: Love* & Peace*

Do zobaczenia w Gdyni 5+6+7 Sierpnia

Oświadczenie Organizatorów

Festiwal Astigmatic ma na celu przedstawienie jak najszerszego zakresu ekscytującej nas muzyki XX/XXI wieku. Wiemy, iż dla jednych z Was Astigmatic oznacza świetną zabawę przy najlepszej muzyce elektronicznej, a dla innych słuchanie brzmień eksperymentalnych - niepowtarzalnych koncertów i live act`ów. Dla jeszcze innych festiwal stanowi całość i gwarancję dobrej jakości brzmień, nawet jeżeli o większości wykonawców nigdy nie słyszeli.
Cieszymy się z tego zaufania, jakie nam okazujecie.
W tym roku przedstawimy artystów już znanych, którzy są ikonami muzyki elektronicznej, żywe legendy - prekursorów gatunku, odważnych eksperymentatorów, a także przyszłe gwiazdy.
Zaprezentujemy szeroki wachlarz gatunków muzycznych: od Baile Funk`u z Rio de Janeiro, przez oryginalne elektro z Los Angeles i Rotterdamu, hip hop i prawdziwy house z Nowego Jorku, jazz i modern disco z Oslo, techno z Frankfurtu czy Wiednia, deephouse z Berlina, eksperyment rodem z Litwy, dekonstrukcję muzyczną z San Francisco po szaleństwo taneczne z Monachium i Gandawy, oceaniczny soul-dub z Nowej Zelandii, brzmienia czerpiące z tradycji Detroit, których producenci pochodzą z Paryża i garażowego disco rocka z Londynu i Kopenhagi.
Wszystkich zaproszonych na festiwal gości cechuje intrygujący sposób produkcji, jak i indywidualne spojrzenie na świat muzyczny - spojrzenie, które ignorując mody i trendy bardzo często je kreuje..."



TimeTable


Piątek 5.08
Scena Główna-Skwer
20:00-20:45 Janek Shaefer -live!
20:45-21:30 Tworzywo Sztuczne tworzy live soundtrack -live!
21:30-22:45 Fat Freddy's Drop -live!
22:45-23:45 Henrik Schwarz -live!
23:45-01:30 Gilb R Chateau Flight

Sobota 6.08
01:30-02:20 Captain Comatose -live!
02:20-03:45 A Guy Called Gerald -live! & dj
03:45-04:30 Pony Hoax -live!
After Party
03:00-04:00 Joakim
04:00-04:45 Mike Polarny, Hory & Marysia Sadowska dj & singer
04:45-06:00 Romain B.N.O.
06:00-07:00 Spacid
07:00-08:00 DJ Naughty dj & singer
08:00-09:00 Jacek Sienkiewicz -live!
09:00-10:00 Principles of Geometry -live!
Electronic Picnic-Polanka Redłowska
10:00-10:45 D'Art, Esc, Busha DJ's
10:45-11:45 Side One DJ's
11:45-12:30 Peter Von Coil
12:30-13:30 Lipstick
---------------------------
a Tunes 13:30 - 16:30
DJ Sekta
Mo'Dip
Paus-E
Kto
Maximilian Skiba
Mateusz Grądman
Wojtek Urbański
Wiracki
Andrzej Rosiński
Traffic Jam
---------------------------
16:30-17:15 Artur8
17:15-18:15 Daniel Wang
18:15-19:00 Motyl
19:00-19:50 Portable -live!
19:50-20:50 Niewinni Czarodzieje
20:50-21:50 Pink Freud -live!
Scena Główna-Skwer
20:00-20:45 Nikakoi -live!
20:45-22:00 DJ Marlboro
22:00-22:50 Egyptian Lover -live!
22:50-23:40 Lo Soul -live!
23:40-01:10 The Glimmers

Niedziela 7.08
01:10-02:00 Who Made Who -live!
02:00-03:50 Tiefschwarz
03:50-05:00 Suteks -live!
After Party
03:00-04:00 Munk
04:00-04:45 Alden Tyrell -live!
04:45-06:00 Serge
06:00-06:45 Dexter -live!
06:45-07:30 Tibcurl
07:30-08:30 Lindstrom -live!
08:30-10:00 Prins Thomas
Electronic Picnic-Polanka Redłowska
10:00-10:45 Gwoździu Selekta
10:45-11:30 O.G.H -live!
11:30-12:15 Piotr Michalewski
12:15-13:00 Muchacho
13:00-13:45 Novika
13:45-14:30 Wax Box DJ's
14:30-15:15 Bunio & Bart Weba -live!
15:15-16:30 Patrick Pulsinger
16:30-17:45 Krime
17:45-18:45 Daniel Haaksman
18:45-19:45 Wibutee -live!
19:45-21:00 D.S.L.
21:00-00:00 Kenny Dope Gonzales



Biografie artystów:

Kenny Dope Gonzales
Jeden z najpłodniejszych artystów nowoczesnej muzyki, zabawia i zdumiewa masy ludzi jego mieszanką house'u, hip-hop'u, rytmów latynoskich, jazzu, soul i połamanych bitów. Znany jest jako żywa encyklopedia bitów, jest dostawcą muzycznych arcydzieł.
W ostatniej dekadzie Kenny Dope miał ręce pełne roboty, wypuścił na rynek dosłownie tysiące płyt, oraz zremiksował setki singli.
Bez względu na to czy siedzi za konsolą, czy gra dla swoich fanów, czy też przygotowuje kolejne wydanie wielkiego klasyku, mistrz bitu będzie zawsze błyszczeć jak "master at work".


Tiefschwarz
W 1996 Ali i Basti Schwarz - bracia i wielbiciele muzyki, utworzyli Tiefschwarz z pasją zebraną z ich pierwszych doświadczeń jako DJ’i. Zdecydowali się zrobić krok od dj'a do producenta i wkrótce wyszedł ich pierwszy singiel "Music" na Benztown.
Ich debiutancki album "Ral 9005" został podchwycony przez Derricka Cartera & Luke Solomon, do ich Classic Recordings w 2002 roku.
Później ukazał się album "A Little Help For Your Friends" i wkrótce potem "Ghost Track" również na Classic Recordings.
Ostatnio Ali i Basti zremiksowali Cassius, Spektrum, Micatone, Lost & Alive, Osunlade, Minimal Compact, Trüby Trio, DJ Hell, Kelis i Chicks on Speed.
Najpóźniej w tym roku możesz się spodziewać ich drugiego albumu "Fine/Four Music".

DJ Marlboro
Baile Funk - ta scena ma kiepską reputację. Niepoprawna portugalska gramatyka, seks, przemoc. W 1989 DJ Marlboro produkuje "Funk Brasil" z rapem po portugalsku. Od tego czasu Brazylia szaleje za baile. Chuck D powiedział kiedyś, że rap to takie "czarne CNN". Parafrazując - baile to "favela CNN". Tak wyrażają się o otaczającym świecie ludzie z brazylisjkich faveli - swoim slangiem i emocjami. Dlatego ta muzyka jest tak prawdziwa i odporna na trendy didżejskiego środowiska. Tu każdy sampel pasuje, ciężki bas, toporna produkcja, trochę Miami Bass Breakbeatu. Paradoksalnie wszystko się klei , z klubowych ścian ścieka pot po imprezie baile funkowej. DJ Marlboro jest guru tego gatunku - jako pierwszy nagrywał i promował wszystko, co z nim się wiązało. Prowadzi audycję radiową "BigMix" w Rio, jest didżejem i producentem. Wielka gwiazda - nie przegapcie tego setu.


Captain Comatose
Dyżur przy zakażonych gorączką disco będą pełnić dwaj jurni sanitariusze danceflooru - Khan i Smax, czyli Captain Comatose. Khan, etatowy prowokator i wodzirej na seansach rozpusty, jest dokładnie tak egzotyczny, namiętny i nieoczywisty jak jego muzyka i jak Turcja, z której pochodzi. Urodzony w Waszyngtonie Snax to funkoholik obdarzony tkliwym falsetem, ale naznaczony uzależnieniem od imprez, dźwięków go-go i punkoidalnych środowisk. Jednoznaczne afro na jego głowie nie pozostawia żadnych wątpliwości, co do faktu, że na "Up in Flames", najnowszej płycie duetu, disco bezczelnie dyktuje rockowi swoje własne zasady gry. "Jeżeli chodzi o moje zainteresowania muzyczne, to mam słabość do tego specyficznego okresu w późnych latach siedemdziesiątych, kiedy rock zaczął nasiąkać dyskoteką", tłumaczy Khan. "To brzmi trochę żenująco, ale grzeją mnie takie rzeczy jak Rod Stewart czy Stonesi z tamtych czasów - ich albumy nagrane pod wpływem epoki disco należą do absolutnej czołówki wszystkiego, co w ogóle zrobili".


DJ Naughty presents: Silver & Gold
Jak na każdego dobrze wykształconego trzydziestolatka przystało, silny wpływ na rozwój FNM'a miała kultura lat 80-tych: kurtki fleki, bmx'y, asteroidy... W swoim rodzinnym mieście Ulm słuchał Grandmaster Flash'a i "The Message" z tekstem Melle Mel'sa z Bronxu. Kiedy Hell założył "International Deejay Gigolo" w 1997, FNM i David Carreta byli odpowiedzialni za pierwsze dźwięki tego nowonarodzonego dziecka. FNM stał się co-producentem solowego, przełomowego albumu dj'a Hell'a "Munich Machine". Hell podziękował mu puszczając na Love Parade jego numer "Gigolo Style" milionowej rozentuzjazmowanej publiczności. Swój pierwszy album "Disco Volante" wypuścił na Gigolo, a w 2002 dołączył do Terranovy. Ostatnio świętował swój UK no1, zmiksowaną wersję "Big Fun", legendarnego kawałka z lat 80-tych. Jego ostatni set na imprezie Karl'a Lagerfeld'a utrzymał światek mody na parkiecie do wschodu słońca.


The Glimmers NEW!
The Glimmers, do niedawna The Glimmer Twins, uważani są za jedną z największych nadziei muzyki tanecznej. Ogromna wiedza muzyczna, dźwiękowy eklektyzm i wyjątkowe zrozumienie publiczności - to żelazne atuty sprawiające, że Belgowie błyszczą na scenie klubowej.

W rodzinnej Belgii znani są od dawna. Mo Becha i David Fouquaert (szkolne pseudo "Benoelie") karierę zaczynali w połowie lat 80. Wtedy to, jeszcze jako nastolatkowie, pierwszy raz stanęli za gramofonami w lokalnym pubie w Gandawie – mieście, w którym mieszkają od urodzenia. Grali rano, potem udawali się na zajęcia do szkoły, a po niej znowu wracali do pubu. I grali. Nawet ustawową godzinę przeznaczoną na lunch poświęcali puszczaniu swoich ulubionych piosenek. "Bliźniacy" zyskali ogromną sympatię publiczności, gdyż grają nieszablonowo i potrafią zaskakiwać. "Kiedy grają The Glimmer Twins, wszyscy tańczą. Nawet ci, którzy do tej pory po kątach podpierali ściany" - mówi o nich Erol Alkan, znany londyński didżej z kręgów electro. Sami artyści przyznają, że nie zamykają się stylistycznie i są otwarci na każdą dobrą muzykę. "Gdybyśmy przez całą noc grali tylko house, nikt nie chciałby nas słuchać" – mówią. Stąd też podczas ich występów usłyszeć można różne style: electro, house, disco, rock'n'roll, new wave, punk funk, a nawet pop.


A Guy Called Gerald
Od późnych lat 80-tych A Guy Called Gerald jest wielkim nazwiskiem w świecie muzyki elektronicznej. Jest wszechobecny w historii postmodernistycznej muzyki tanecznej: jego wizje, jego stylistyczna wszechstronność i otwartość muzyczna miały ogromny wpływ na rozwój globalnej kultury tanecznej. Bardzo wcześnie eksperymentował z techno i acid house, a tym samym pomógł ukształtować styl, który później został nazwany drum'n'bass. I teraz człowiek z Manchesteru przedstawia swój najnowszy album "To All Things What They Need". Ponownie A Guy Called Gerald wyprodukował innowacyjne dzieło muzyczne.


Gilb R aka Chateau Flight
Gilbert Cohen - znany również jako Dj Gilb’r - debiutował jako hip hopowy Dj tworzący pod wpływem surowych, wyzywających dźwięków Public Enemy równolegle z wyrafinowanymi rytmami The Native Tongue posse ( Jungle Brothers, A Tribe Called Quest ). Jak wielu podobnych sobie francuskich B-Boyów, Gilbert skompilował swoja kolekcje nagrań wybierając je według znanego sobie klucza, który wyróżniał zarówno tradycyjny hip hop, jak i jego pierwotne źródła - funk, soul i jazz. Po licznych remiksach (między innymi dla Air i Pierre’a Henry) i jednym EP („Discobole”), I:Cube i Dj Gilb’r zdecydowali się na połączenie sił pod pseudonimem Chateau-Fight w celu wydania premierowego longplaya „Puzzle”. Duet osiągnął vintage’owy efekt, który zamyka się w przejmującym skojarzeniu z Matthew Herbertem wczuwającym się w brzmienia Larry’ego Levana na perwersyjnej prywatce u Johna Watersa, oczywiście w mdląco słodkich latach osiemdziesiątych. Gilbert wszedł w nowe millenium z oszałamiającym potencjałem i honorowym statusem smakosza, który docenia prawdziwą jakość muzyki i pogardza romansowaniem z przelotnymi modami.


Serge
Od wczesnych lat 90'tych był jednym z wpływowych holenderskich undergrounowych dj'ów grających wysoce jakościową muzykę taneczną.
Jest też właścicielem Clone, label'u, który wykreował aktualne electro i odrodzone disco, a który można znaleść w kejsach wielu dobrze znanych, wpływowych djów z różnych zakątków globu. Albumy takie, jak Drexciya - Grava 4, Labrat – XL i Legowelt - Classics teraz są uznawane jako prawdziwe kultowe klasyki. Jego nowa kompilacja "The Men You'll Never See" właśnie została wypuszczona na rynek i wywołuje wszędzie wielkie poruszenie.


Alden Tyrell
Alden Tyrell jest człowiekiem nowoczesnych klasyków jak "Love Explosion", "Phaze me" i "Obsession". Pracuje i żyje w Rotterdamie i wydaje dla Clone i Viewlexx. Alden ma swoje korzenie w hip hopie i disco, a muzykę produkuje odkąd był w stanie pojąć działanie syntezatora. Tworzył surowy hip hop, electro i miksy, które, były emitowane na łamach legendarnej Prom Maat, soulowej audycji na antenie narodowego radia holenderskiego. Dzisiaj Alden Tyrell pracuje nad wieloma projektami, jest też partnerem I-f'a przy występach na żywo I-f and Parallax. Wypuszcza na rynek bardzo mało swojej twórczości, chociaż produkuje jej dużo więcej. Dlatego jego sety live są zawsze unikalną okazją, by usłyszeć więcej z jego zdumiewających produkcji, niesłyszanych nigdy wcześniej.


Dexter
Dexter zaczął dj-ing, ponieważ nie mógł trenować breakdance. Jego żywe występy są mieszaniną muzyczną między electro disco funk a acid & techno.
W 2000 roku zaczął projekt Klakson Records razem z Steven'em Peven'em i Steffi. Dwa pierwsze utwory "I Dont Care" i "Intruder" były wydane przez Dexter'a i od razu stały się hitami oraz szybko zostały uwzględnione na wszystkich największych kompilacjach electro. Ich głównym celem było stworzyć label, odchodzący od poważnych puristycznych stylów electro.


Egyptian Lover
Za tym pionierskim przedsięwzięciem będącym fuzja hip hopu i electro stoi Greg Broussard, producent z Los Angeles. Nagrania Egyptian Lover wywarły na muzycznym światku podobny wpływ, co „Planet Rock” Soul Sonic Force, „Hip Hop Be Bop (Don’t Stop)” Mana Parisha, czy „Jam the Box” Pretty Tony’ego - wystarczy tylko wspomnieć takie przeboje jak „Egypt Egypt”, „My Heart Goes Boom”, „Dance” czy „What’s a DJ If He Can’t Scratch?”, które łączyły w sobie abstrakcyjną elektronikę Kraftwerk czy Art. of Noise z tętniącymi, ciężkimi dźwiękami electro i wywodzącym się z klasycznego rapu podejściem do wokalu. Stylistycznie zbliżeni do wymienionych artystów, Egyptian Lover i pokrewne mu electroskłady z zachodniego wybrzeża (między innymi World Class Wrecking Cru, Chris „The Glove” Tylor, czy Unknown DJ) wysadzili beatboxową akrobatykę na całkowicie nowy poziom, przełamując tradycyjne loopy agresywnie skontrastowaną synkopacją, a chwytliwe melodie - przewrotnymi sztuczkami. Nagrania Egyptian Lover takie jak „Egypt Egypt” były standardami wśród wtajemniczonych Dj-ów już w połowie lat osiemdziesiątych, długo zanim stały się przebojami na rozwijającej się prężnie scenie electro w Miami czy Nowym Jorku. Wczesne eksperymenty takie jak „Computer Love” czy „Dance” były silnie naznaczone przez tendencje dominujące w późnych latach osiemdziesiątych, z całą tamtejszą fascynacja dojrzałym rapem i słabością do wielowymiarowych wokali i melodii. Podczas kiedy zdecydowana większość nagrań Egyptian Lover datuje się z późniejszej fazy jego twórczości, to właśnie te najwcześniejsze utwory są najwyżej cenione wśród znawców, i osiągają status legendarnych wśród coraz młodszych generacji producentów muzycznych, chociażby Autechre czy I-F, którzy otwarcie przyznają się do obsesyjnej fascynacji pierwsza falą electro. Broussard jest równolegle członkiem Uncle Jamm’s Army, zasila też skład około pół tuzina wytwórni, w tym Freak Beat czy Egyptian Empire. Poza tym jako Jamie Jupitor wydał oldschoolowego klasyka ‘Computer Power”. Po dziesięciu latach Egyptian Lover znów wpada jak huragan na muzyczną scenę, tym razem w stylu funky electro.


Henrik Schwarz
Henrik Schwarz jest weteranem niemieckiej sceny deep-house. Był także jednym z pierwszych DJ-ów, którzy porzucili gramofony na rzecz laptopa - co w jego przypadku wyszło tylko na dobre (jego sety powszechnie określane są jako "magiczne" i bliższe żywej muzyce niż mechanicznym brzmieniom).


Fat Freddy’s Drop
Sześciu rdzennych Wellingtończyków to właśnie skład Fat Freddy’s Drop. Ci utalentowani muzycy oscylują między precyzyjnymi aranżacjami a spontanicznymi muzycznymi improwizacjami. Niezależnie od okoliczności, zawsze są w stanie zachwycić publiczność swoimi oszałamiającymi występami. Fat Freddy’s funkcjonuje od dwóch lat w Nowej Zelandii. Wokalista daje zespołowi duszę, podczas kiedy Ian Gordon podkręca nagrania swoimi specyficznymi dźwiękami klawiszy. Saksofonista Warren Maxwell i Tobey Laing grający na trąbce rywalizują o pozycję lidera z Tehimaną Kerr, zadziorną rockową gitarzystką, która dba o odpowiedni poziom dekadencji w twórczości składu. Fat Freddy’s Drop pojawił się już u boku Mad Professor, Afro Celt Sound System, grał też na WOMAD, The Gathering, wellington International Jazz Festival, Whopper Chopper i Cuba Street Carnival. Debiutancki album zespołu, „Live At The Matterhorn”, okazał się dużym sukcesem. Ich single ukazały się również na składance Sugarlicks zatytułowanej proroczo „Styles upon Styles”, i na czwartej edycji składanki LOOP. Cykliczna obecność w radiu uczyniła Fat Freddiego jednym z klasyków kanonu dźwięków tych rejonów Pacyfiku.


DJ D.S.L.
Co najbardziej robi wrażenie, jego muzyka powstawała bez ingerencji rozmaitych cwaniackich zabiegów, które DJ-e potrafią wyczyniać z winylami. Zastąpiło je wyczucie i dyskretne, pieszczotliwe gesty. Siła spokoju, z jaką DSL zmusza klasyczne, surowe składniki hip hopu do ułożenia się w przystępny groove. Przystępny, bo nie popadający w pretensjonalną manierę sabotażowania sabotaż rapu - będący jedynie zachwycającym wykoślawieniem klasycznej konstrukcji, wirusem, który zainfekował rześki, energiczny hip hop. Nowopowstałe brzmienie jest zwycięstwem nad skostniałymi konwencjami. Nareszcie ktoś odważył się wyjść poza schemat maltretowania hip hopu przez zachowywanie ortodoksyjnej przynależności do czystego gatunku, albo przeciwnie - natrętne „urozmaicanie” go przez przedrzeźnianie i dodawanie dziwacznych odgłosów. Nawet G-Stoners uciekali się do tych pospolitych sztuczek. Podejście DJ-a DSL do hip hopu ma szansę przejść do europejskiej historii jako najbardziej rewolucyjne i wielowymiarowe. Wydawałoby się, że zaowocuje to ogólnoświatowym niekończącym się tourem, ale DSL z właściwą sobie skromnością i wyczuciem wybrał własną drogę. Podczas kiedy każdy piątkowy wieczór przynosi nowe mody podniecające pospólstwo, a DJ-e kręcą się jak chorągiewki wypatrując nowych obszarów lansu, DSL od lat pozostaje niezawodnym wykrywaczem muzycznego kitu.


Tworzywo Sztuczne Tworzy Muzykę Filmową NEW!
Oryginalne teksty urodzonego w 1978 roku Fisza niosą osobisty, wewnętrzny przekaz, pełen para-poezji oraz introwertycznych obserwacji. Teksty opierają się często na samej zabawie słowami w stylu inspirowanym twórczością Mirona Białoszewskiego. W swej twórczości Fisz korzysta z pomocy cenionego producenta a prywatnie rodzonego brata - Emade (ur. 1981), który oprócz operowania samplerem posługuje się także grą na perkusji i klawiszach. Tworzy on dla Fisza muzykę przestrzenną i spokojną a jednocześnie mocną i sto procent autentyczną. Muzykę, której pierwsze inspiracje miały swe korzenie w starej hiphopowej szkole Native Tongues (NYC) i we współczesnym Concious HipHopie. Potem nastąpił okres inspiracji kręgami Nu Soul, Nu Jazz a często po prostu starym Soulem i Funkiem lat 70-tych. Ostatnio w muzyce Emade dużo jest nowoczesnego, modernistycznego Hiphopu, słychać w niej także szereg innych awangardowych nurtów współczesnej muzyki miejskiej (click/noise).


Janek Schaefer
Janek urodził się w Anglii w 1970 z polsko-kanadyjskiego związku. Podczas studiów na architekturze w Royal College of Art [RCA roczna nagroda], zarejestrował fragmenty dźwięków na dyktafonie podróżującym całą noc przez urząd pocztowy. Ta praca, zatytułowana "Recorded Delivery" [1995] była wykonana na wystawę "Self Storage" wraz z Brianem Eno i Artangel.
Od tego czasu wielokrotnie różnorodne aspekty dźwięku stawały się jego skupieniem, będące w rezultacie wieloma wydaniami, utworami i ścieżkami dźwiękowymi dla wystaw i koncertów, na których były wykorzystywane również przez niego samego wymyślone i wybudowane adaptery z kolażem elektroakustycznym "Tri-phonic Turntable" [1997]. Janek jest wpisany w Księdze Guinnessa jako "World's Most Versatile Record Player" (w wolnym tłumaczeniu: najwszechstronniejszy DJ świata). Zagrał i udowodnił swój talent niemalże całej Europie [Sonar, Tate Przedstawiciel nowej generacji, ICA], a także USA i Kanadzie, [The Walker, XI, Mutek, Princeton], Japonii i Australii [Sydney Opera House].
Jego koncerty i instalacje zgłębiają przestrzenie i architektoniczne aspekty, jakie może wywołać dxwięk i ruch technologii.


Principles of Geometry
Są mesjaszami nawiedzonymi przez psychodeliczną estetykę, co nie przeszkadza im być muzycznie ortodoksyjnymi i ultra wymagającymi. Ich muzyka jest rozwleczoną na fundamencie harmonijnych melodii, stanowczą wypowiedzią w ich własnym narzeczu. Ich mięsisty, soczysty styl utrwalił się na bazie ich bałwochwalczej miłości do analogowych syntezatorów. Ich twórczość dobrze znosi porównania z dokonaniami Boards of Canada (zwłaszcza te zawoalowane), formalnie oscylując między elektroniką a połamanym hip hopem i będąc wyraźnie naznaczona przez ich fascynację Wendy Carlos, czy tam Johnem Carpenterem, co ostatecznie jest przecież bez znaczenia. Beaty mają w sobie sporo cierpkości, łagodzonej wszakże przez melodyjne podszlifowanie i ogładzanej przez harmoniczne crescendi. Zanim przyporządkujemy ich tej samej estetycznej kategorii, w której zdążyliśmy umieścić ich samobójcze kożuchy, wsłuchajmy się w ich głęboką, niemal matematyczną w swej jednoznaczności poetykę opowiadającą o obrzędach współczesności, w których natura przenika się ze sztucznością.


Who Made Who
Występ na żywo trzech szaleńców (Tomas Barfod - bębny, Tomas Haffding - wokal i gitara basowa, Jeppe Kjellberg - gitara) - głównie zespół instrumentalny, który miesza rytmy house z powtarzającymi się, ciężkimi liniami basu i grunge lat 90-tych z jakimś innym nielegalnym banialukiem.
WMW nie jest normalnym koncertowym zespołem. To imprezowe sedno sprawy. Potrafią łatwo zadziałać w roli DJ-a, ale równocześnie piszą bardzo fajne piosenki. Ktoś określił ich, to coś pośrodku "Franz Ferdinand" - rodzaj zespołu i Acid House - DJ. Na płytach wykazują się życiową mądrością, ale żyją według zasady: Szalej!
Szukajcie wkrótce ich nowego albumu "Two Covers for Your Party"!


Lindstrom & Prins Thomas NEW!
Lindstrom i Prins Thomas połączyli siły w 2003 roku, co było ukoronowaniem ich relacji polegającej na wymianie inspiracji i muzycznych fascynacji. Zawsze byli zresztą swoimi wzajemnymi fanami. Lindstrom wszedł w rolę zaklinacza dźwięków, Thomas wcielił się w czempiona remiksów. Oboje wywodzą się ze środowiska raczej niechlubnych norweskich muzycznych przedsięwzięć, oscylujących między punkiem a gospel, flirtujących z country, heavy metalem, folkiem i psychodelią (naraz!). Oboje chorują na namiętność do kolekcjonowania winyli i razem prowadzą wytwórnie: Feedelity, Full Pupp i Tamburin. Poza pracą nad indywidualnymi projektami, za swój priorytet uważają misję rozciągania w nieskończoność granic gatunkowych futurystycznego disko i UNIVERSALNEGO BOOGIE !!! Oboje są klasycznymi dj-ami, ale zdarza im się prezentować sety prosto z laptopa, prawie na żywo.


Daniel Wang
Urodzony w Północnej Kalifornii, Daniel Wang spędził 8 lat swojego dzieciństwa na Tajwanie, jednak powrócił do Kalifornii do szkoły, po czym dostał się na uniwersytet w Nowym Jorku i Chicago, gdzie studiował literaturę i języki. W młodości wyobrażał sobie, że wybierze karierę naukowca. Jakże się mylił!
W 1993 roku Daniel założył swój nowatorski label Balihu Records. W NYC pracował 5 lat jako Dr. Sound Music Store.
W 1997 roku rozpoczął produkcję dla Environ. Obecnie grywa na całym świecie, ale czuje, że nadal to tylko początek. Ze swojego nowego domowego studia w Berlinie, Wang powiadamia świat: "Z duchem Karen Carpenter i Clara Rockmore kierującymi mnie, oto nadchodzą klasyczne-reggae i nu acid disco na 2005!"


Novika
Novika - jedna z najaktywniejszych postaci na młodej scenie muzycznej. Wokalistka, dj, producent, radiowiec, dziennikarz. Znana ze współpracy z grupą Futro, Smolikiem, Fiszem, Vienio & Pele, Adamusem i innymi. Zapis tych kolaboracji ukazał się na płycie „Feat. Novika” (Sissy, 2004). Na antenie Radiostacji przez 5 lat prowadziła program Radio Leniwa Niedziela, potem Levitację. Zatrzymując się na chwilę Jazz Radiu trafiła do Polskiego Radia Bis. Tutaj jak zwykle serwuje ciepłą elektronikę oraz wyszukuje ciekawych polskich twórców. Efektem takich poszukiwań były składanki „Radio Leniwa Niedziela” (Sisy, 2000) oraz „Polskie Leniwe: serwuje Novika” (Kayax, 2005). Jako dj Novika nie potrafi związać się na stałe z jednym stylem. Początkowo była kojarzona z chillout’em, potem - przez prowadzenie programu „Co za noc” w TVN - z miękkim house’m. W house’owej stylistyce były też utrzymane jej występy jako improwizującej wokalistki u boku dj’ów (Glasse, Adamus, K’Mill, Bert). Znudzona rutyną pojedynczych występów oraz zaniepokojona brakiem różnorodności muzycznej w klubach założyła kolektyw BEats Friendly. Obecnie w jej setach można usłyszeć mieszankę electro - deep house’u - broken beats. Przede wszystkim jednak w kawałkach szuka wciągającej melodii, funku, elementów „oldskulu” lub porywającego basu. Nadal często chwyta za mikrofon. Gra w klubach w całej Polsce, nie brakuje jej na ważniejszych festiwalach (Astigmatic, Era Nowe Horyzonty w Cieszynie, Heineken Open'er). Grała też w Paryżu (zakończenie roku polskiego) i Japonii (Targi Expo).


Mike Polarny & Hory
Mike Polarny założył pOmpOn tEAm w 2002 roku. Z drugim członkiem grupy – Horym – poznali się dwa lata wcześniej, gdy obaj zaczynali swoją przygodę z gramofonami. Mimo krótkiego stażu, podbili serca wielu klubowiczów, prezentując się w zagranicznych i w najważniejszych polskich klubach oraz na międzynarodowych festiwalach. Popularność zdobyli dzięki nieszablonowemu podejściu do muzyki, którą miksują. Ich głównym wrogiem jest monotonia, z którą walczą wszelkimi dostępnymi środkami. Zachwyceni różnorodnością muzyki elektronicznej, kupują krążki niemal w każdym stylu, narzucając sobie tylko jedno ograniczenie – muzyka musi być pełna duszy, oryginalna i angażująca. Mają dość odwagi, aby przeplatać ze sobą na pozór odmienne style muzyczne – disco z electro czy dub z deephouse. Gdy grają w klubach, opowiadają historie – mają one początek, różnorakie wątki, momenty krytyczne, chwile uspokojenia, punkt kulminacyjny i zakończenie. Nieśmiało przyznają, że starają się przyciągać na parkiet kobiety – bez nich bowiem nie byłoby gorących, pełnych emocji imprez. Występy „pomponów” z udziałem wokalnym Marysi Sadowskiej oczarowały już wielu. Projekt ten został doceniony poprzez zaproszenia na festiwal Astigmatic (dwukrotnie) czy Wilosonic w Bratysławie. Intencją artystów jest proponowanie ciekawej muzyki w zabawowej formie – to gra kontrastu, w której nieznana muzyka uzupełniana jest wokalem coraz bardziej popularnej piosenkarki. Ich występy są pełne pozytywnych emocji, delikatności i naturalności.


Marysia Sadowska
Marysia związana jest z muzyką od zawsze... Jako dziecko znana była szerokiej publiczności z niezwykle popularnego programu TĘCZOWY MUSIC BOX. Pierwsza solową płytę nagrała mając 14 lat, kolejną trzy lata później. Już jako nastolatka prowadziła własną audycję w Radiu Dla Ciebie pt. TWÓJ HIT. Dużym powodzeniem cieszył się program CD JEST GRANE, który Marysia prowadziła mając 18 lat. W 1996 roku Marysia postanowiła wyjechać do Los Angeles. W tym samym roku wzięła udział w Euro Eco Meeting, gdzie m.in. wystąpiła przed koncertem Coolio. Lata 1996-1998 były dla niej okresem niezwykle pracowitym, ale i owocnym w sukcesy. W tym czasie nagrała dwie płyty CRAZY i LUCKY STAR. Obydwa albumy zostały wydane w Japonii. W ciągu dwóch lat nieustannie była w podróży pomiędzy Los Angeles (gdzie nagrywała i pracowała jako producent muzyczny), Tokyo (koncerty i promocja płyty), a Warszawą (gdzie jest jej dom rodzinny). Na jej dalszy los miało wpływ jeszcze jedno ważne wydarzenie - podczas pobytu w Polsce postanowiła spróbować swych sił startując do szkoły filmowej. Nie było to łatwe zadanie. A jednak udało się jej. Otrzymała możliwość studiowania w łódzkiej "filmówce" na wydziale reżyserii. Chęć rozwoju, a także tęsknota za ojczyzną sprawiła, że Marysia postanowiła powrócić do Polski. Nie oznaczało to jednak rozstania z muzyką - wręcz przeciwnie. Stworzyła własny zespół jazzowy, z którym koncertowała w całym kraju. Wkrótce rozpoczęła tez działalność na scenie muzyki klubowej. Jako MC współpracowała z wieloma uznanymi DJ-ami (m.in. Adamus, Envee, Maceo Wyro, Glasse, Mike Polarny & Hory). Marysia związała się też z kolektywem Niewinni Czarodzieje, a ich wspólna płyta ukazała się w lipcu 2003 roku, nakładem wytwórni Kayax. Marysia to jednak nie tylko wokalistka - sama zresztą przyznaje, że czuje się przede wszystkim producentem. Jest również doskonałym reżyserem - jej krótkometrażowy film pt. SKRZYDŁA był prezentowany na wielu międzynarodowych festiwalach, gdzie zdobył liczne nagrody. Marysia Sadowska jest również autorką teledysków wielu znanych wykonawców m.in. Renaty Przemyk, Edyty Gepert, Marcina Rozynka czy Michała Bajora. Dowodem jej talentu są trzy nominacje do YACHÓW 2003. Na ostatniej płycie Marysi Sadowskiej (dla Sony Music) można usłyszeć nowoczesną muzykę klubową a w tekstach wiele poezji. Oryginalne, współczesne brzmienie współistnieje tu z pięknymi wierszami, które pomimo upływu czasu nie straciły nic ze swej aktualności. Większość tekstów to wiersze Marii Jasnorzewskiej - Pawlikowskiej. Na płycie znajdziemy wiele dynamicznych, tanecznych wręcz utworów, gdzie słowa wierszy nabierają nowych, niezwykle współczesnych znaczeń. A wszystko to przy akompaniamencie najnowszych brzmień muzyki klubowej, dokraszanych odrobiną jazzu. To innowacyjne podejście do słowa i muzyki oraz ciepły glos wokalistki sprawiają, że jest to propozycja, jakiej jeszcze na polskim rynku muzycznym nie było. Płyta zawiera również remiks utworu śpiewanego kiedyś przez Ewę Demarczyk pt. "Tomaszów" do słów Juliana Tuwima oraz dwa w pełni autorskie utwory Marysi. W czerwcu 2005 roku Marysia wystąpiła w Opolu w konkursie premier, podczas którego przedstawiciele mediów wybrali ją na Miss Dziennikarzy.


Portable
Alan Abrahams urodził się i wychował w Capetown w Południowej Afryce, obecnie rezydent Londynu a jego alter ego, Portable odkrywa pogranicza techno i house. Jego muzyka odsłania nowoczesny odłam funku, tożsamy do tego, jaki reprezentuje Sutekh i jego wytwórnia Context, gdzie Portable wydał swoją pierwszą płytę. W jego utworach zawarte są nowe formy i fragmenty starych afrykańskich rytmów i dźwięków, które przez wieki otaczały Południową Afrykę. Tych pierwotnych brzmień użył wraz z wykorzystaniem nowoczesnego oprogramowania Audio, aby nadać im wydźwięk cyfrowy, a tym samym przefiltrował je, dodał nowego blasku, ale zachował stary wydźwięk. Jego drugi LP album "Version" charakteryzuje się głębią, miękkościa i organicznością, ale również uwydatnia często zapomniane rozdziały pochodzenia techno, jego afrykańskie korzenie prawdziwego afrofuturyzmu, którego nikt tak dobrze nie reprezentuje i pokazuje jak właśnie Alan Abrahams.


Peter Von Coil
30to latek z Piły. Obecnie mieszka w Poznaniu, gdzie zdobył silną pozycję nieszablonowego didżeja, o szerokich zainteresowaniach muzycznych, prezentującego ambitniejszą stronę elektronicznej muzyki klubowej. Były rezydent bydgoskiego klubu Zentrum. Graniem na imprezach zajmuje się od roku 1998, kiedy to swoje pierwsze kroki stawiał u boku jednej z pierwszych polskich grup grających muzykę klubową – Milenium. Wraz z nią brał udział w pierwszej ogólnopolskiej imprezie ‘Techno Dance Mision’, w towarzystwie obecnej czołówki polskich djów. Jest założycielem poznańskiego kolektywu ‘Das Erste Dance’. W skład DED wchodzą ponadto DJs Ragu i Bart. Muzyka, którą prezentuje, to fuzja nowoczesnych brzmień z pogranicza house, dub, klasycznego disco i jazzu, czasami zahacza o rytmy minimal house i niezmiernie dziś popularny electroclash. Jest rezydentem sceny house legendarnej imprezy ‘Tresor’ odbywającej się w od niepamiętnych czasów w poznanskim klubie Eskulap. Występował we wszystkich najważniejszych miejscach dla polskiej kultury klubowej m.in. warszawskiej Piekarni, sopockim Sfinksie, gdańskim Metrze, szczecińskim Brama Jazz Cafe, poznańskich Eskulapie i kultowym Post Dali, prezentował się w Krakowie, Wrocławiu, Bytomiu, Koszalinie, Bydgoszczy, Rzeszowie, Olsztynie, Zielonej Górze. Grał u boku takich gwiazd jak Christain Vogel, James Ruskin, Pacou, Tobias Schmidt, Luomo, Martin Landsky, Jazzy M, Barry Ashworth, Savas Paskalidis, Scion, Sender Berlin, Meat Katie, Blake Baxter.


Wizualizacje

Pfadfinderei [Dalbin/[Niemcy]
Pfadfinderei to wywodzący się z Berlina kolektyw dizajnerów. Wycieczki w różne estetyki wspomogły im utrwalić definicję własnych wizualnych eksperymentów, w której zamyka się każdy ich pionierski projekt. Niezmiennie udaje im się zachować indywidualny styl z chirurgiczną precyzją, z jaką dokonują przeszczepów między żywym vj-owaniem a formą utrwaloną w grafice, dokumentach video, typografii, druku i fotografii. Stworzony w 1998 roku Pfadfinderei to zarazem profesjonalna agencja dizajnerska, jak i jedna z mistrzowskich drużyn światowej klasy vj-owania. Ich początki datują się w chwili, gdy zniechęceni niezdarnością powolnych komputerów-protoplastów i technologii XXI wieku, okrzyknęli się poskromicielami medium jakim jest video. Aktualnie w szeregach Pfadfinderei działa 7 dizajnerów, vj-ów, artystów i typografików. Stworzony przez nich wielowymiarowy styl jest owocem zmagań z pozornie wykluczających się wzajemnie mediów. Począwszy od powołania do życia niezależnego wydawnictwa BpitchControl, przez wnętrza występujące jako tło w MTV, gość specjalny na dziesiątą rocznicę festiwalu SONAR w Barcelonie czy ultrasugestywne występy pod tak skrajnymi hasłami jak WMF, Watergate, Mayday i Labland, kiedy łowili rozwierzgane brzmienia w wizualne kształty - Pfadfinderei jest zawsze w partyzantce undergroundu, i zawsze kolaboruje z rzeczywistością.

Oddajmy głos im samym: "Powołujemy do życia utopijny świat podporządkowany etosowi grafiki, obrazów i muzyki, gdzie nie zazna krzywdy żadne dziecko, wszyscy czuwają nad sobą wzajemnie, jest pod dostatkiem półżywej grafiki, którą mieszkańcy karmią siebie i swoje wewnętrzne bitmapy".


Pipslab [Holandia]
Stworzyli unikalną technikę light graffiti, która polega na malowaniu graffiti za pomocą światła. Oprócz tego odznaczają się świetnym poczuciem humoru podczas emisji swojej twórczości, robiąc krótkie filmy video pełne montażowych tricków, wywołujących ogromny uśmiech na twarzy widza. Tego nie da się opisać, to trzeba zobaczyć!


Phormazero [Dalbin/Francja]
Większość z twórczości Phormazero powstała we Włoszech, tymczasem artysta niedawno osiedlił się w Paryżu. Jego działalność obejmuje cykl multimedialnych projektów o przeznaczeniu rozrywkowym, który jest konsekwencją pomysłowego założenia na temat potencjału, jaki tkwi w zasilaniu obrazu dźwiękiem (i vice versa). Phormazero dokumentuje symetryczny dialog z muzyką, przeprowadzany na wizualnej płaszczyźnie przeplatających się obrazów, którymi ilustruje swoje improwizowane występy i instalacje. Współpracował między innymi z Thomasem Brinkmannem, Jazzanovą, Trapez i Gigolo Records.


Kingababy [Dalbin/Polska/Holandia]
Jedna z nielicznych kobiet zajmująca się wizualizacjami w Polsce. Doświadczenia jej wywodzą się z undergrandowego koła amsterdamskich vj jak i ze świata sztuk wizualnych. Uczestniczyła w pokazach w klubach oraz galeriach, aranżowała filmy zrealizowane na zamówienia projektantów mody. Technika pokazów video stosowana przez Kingę polega na miksowaniu ze sobą obrazów, które są kolażem różnych rzeczywistości i zdarzeń realnych. Używa do tego obrazów video, które sama filmuje: ukraińskie wesele miesza się z graffiti z New York, spacerami na plaży w Meksyku oraz bardziej abstrakcyjnymi obrazami i detalami. Opowiadana historia rządzi się prawami obrazu (kolor, kompozycja, ruch, rytm). Rytm muzyki jest ściśle związany z rytmem pojawiających się na ekranie obrazów, ideałem jest moment, kiedy tworzą one jedną całość. Kinga mówi o swojej twórczości: "Humor, rytm, harmonia, to główne kategorie estetyczne wobec których się poruszam, kolekcja obrazów na video, nakręcanych przeze mnie, pozbawiona jakichkolwiek efektów, za wyjątkiem montażu i gry z czasem - sztuka video na dużym ekranie dla szerszej, nie tylko galeryjnej publiczności".


KRB & KBX [Polska]
kbx (kobas _laksa)

Reżyser, twórca filmów fabularnych, dokumentalnych i animowanych między innymi: SCENY Z UŻYCIA, Pojechałem z mamą, STRZAŁY, Koło jest przyjemne, Rapowe ziarno (Abradab).

Fotograf, cykle: wielkoformatowy projekt miejski WARSZAWA, Me myself and I, Cimitero Comunale, Contemporary Dark, kbx.pl

VJ pracujący dawniej na slajdach przygotowywanych jako sekwencje ruchome zalewane substancjami chemicznymi, obecnie korzystający z prywatnego archiwum filmowego : głównie sekwencji dokumentalnych ulicy, festynów, dworców i knajp, ale także z materiałów fabularnych ze swoich filmów i animacji.

kRb (Titanium White)

Grafik, designer, bardziej znany jako Titanium White lub KRISB, mówi o sobie, że nie jest vj'em, po prostu bardzo chętnie eksperymentuje na płaszczyźnie audio wizualnej, stąd jego sety niekiedy zaskakują odmiennością zarówno stylistyczną jak i techniczną. kRb najbardziej ceni sobie wizualizacje o charakterze dokumentalnym choć w jego działaniach improwizacje typograficzne, i kolorystyczne są równie atrakcyjne. Wcześnie eksperymentując muzycznie wydał dla wytwórni: Phantasm rec., Spiral Trax International, Currently Proccessing.


Cókierek [Polska]
Pionier polskiego vj'ingu, zaczynał jako twórca teledysków i filmów reklamowych, stworzył wiele multimedialnych projektów z użyciem slajdów oraz video, jak np. Cinemagica do kolekcji Anny Kuczyńskiej, zaprezentowany na Tokyo Fashion Week 2004.

Jako vj współpracował m.in. ze Smolikiem, a ostatnio z 15minutprojekt, czego owocem jest płyta koncertowa z zapisem improwizowanych videoclipów vj'skich. Swoje doświadczenia, zdobyte na polu sztuk wizualnych wykorzystuje także w dziedzinie filmu: drugi reżyser na planie filmu "Zmróż oczy" A. Jakimowskiego, reżyseria autorskiego krótkiego metrażu "tylko jedna noc", którego czołówka jest popisem jego umiejętności jako vj'a.


Hajdzek [Polska]
Hijack o sobie i swojej technice: "Trójmiasto to moje miasto. Tu żyje, tworze i pracuje. Video zaczęło mnie interesować już dosyć spory czas temu. Wizualizacje wydawały się następnym etapem mojej pracy. Video, które puszczam to dążenie do synchronizacji audiowizualnej i spójnej treści projekcji. Są to obrazy, które mnie otaczają i są dla mnie istotne, przefiltrowane przeze mnie i mój komputer. Staram się coraz mniej klubowo działać, ale bardziej setowo i koncertowo.
kluby, w których można ujrzeć wyniki mojej pracy: Mandragora, Mechanik, Ampstrąg, Sfinx, Zak. Didżeje, z którymi współpracowałem np: Jim Masters, L TJ Bukeem.


Źródło: Astigmatic.pl

(na podstawie zebranych materiałów przygotował: Paweł)




Chcę otrzymywać informacje imprezowe mailem:

Newsy




12-12-2009, sobota - John B on D'n'B Legends
Zanzibar, Chorzów

18-09-2009, piątek - Wake up BB
Piwnica Zamkowa, Bielsko Biała

21-08-2009, piątek - Otwarcie Klubu Nieformalnie
Nieformalnie, Jaworzno

26-06-2009, piątek - Sizeer Party - adidas Vespa
Electric Cafe, Jaworzno

22-05-2009, piątek - Przeplataniec – urodziny Electric Cafe / dzień I
Electric Cafe, Jaworzno


Katalog stron SeansWeb
e-Katalog stron wwwVictoria Day Spa GliwiceMarta Wiola Makijażystka Katowice

O nas - FAQ - Polityka prywatności - Mapa strony
© Copyright by Clubbing.Slask.pl 2005. Wszelkie prawa zastrzeżone.

_LINK_