Login:

Has�o:

Rejestruj
Clubbing, muzyka klubowa
Imprezy Kluby DJ Galeria, Fotki Recenzje Forum muzyczne Katalog Stron


Liczba wyświetlonych imprez: 1

07-08-2005, niedziela

FeME&V

Plaża nad Wisłą, Płock
DJs:
Festiwal Muzyki Elektronicznej i Vizualizacji - Płock 2005
5-7 Sierpnia 2005

line up:
3channels [Trenton/Trapez/Crosstown Rebels]
AkaOne [SubSub/Polska]
Andre Gardeja [Freizeitglauben/Niemcy]
Anders Ilar -live! [Schitkatapult/Szwecja]
Antonelli Electr. -live! [Italic/Niemcy]
Apparat [Shitkatapult/Bpitch Control/Niemcy]
Aril Brikha -live! [Transmat/Iran]
Astrobotnia [Rephlex/Finlandia]
Bangkok Impact -live! [Creme Organization/Finlandia]
Deckard [S!te Records/USA]
divaSR [DubSystem/Polska]
Duplex 100 -live! [Initial Cuts/Morris Audio/Francja/Niemcy]
EgoExpress [Ladomat 2000]
Etiop [Recognition/Polska]
Fenin [Shitkatapult/Niemcy]
Frivolous -live! [Karloff/Kanada]
Funkstörung [Studio !K7/Acid Planet/Niemcy]
Isan -live! [Morr Music/Wielka Brytania]
James Holden [Border Community/Silver Planet/Wielka Brytania]
Jan Jelinek [~Scape/Niemcy]
Jeff Milligan [Revolver/Kanada]
Karl Bartos [ex. Kraftwerk]
Legowelt -live! [Creme Organization/Bunker/Holandia]
Luke Vibert [Warp/Mo Wax]
Mambotur -live! [Multicolor/Chile]
Martinez [Out of Orbit/Szwecja]
Matthias Schaffhauser [Ware/Niemcy]
Mike P [DubSystem/Polska]
Milosh [Telegraph/Słowacja]
P.Toile [Trenton/Niemcy]
Pantytec [Perlon/Niemcy]
Pawel Blot [Creme Organization/Polska/Holandia]
Rado Bogash [Trash It!/Polska]
Rocket In Dub -live! [Italic/Niemcy]
Sammy Dee [Perlon/Niemcy]
Sieg Uber Die Sone [MultiColor/Sonic]
SLG [DubSystem/Polska]
Soulphiction [Perlon/Philpot/Niemcy]
Team Shadetek + MC -live! [Warp/USA]
The Mole [Revolver/Kanada]
TLR [Creme Organization/Bunker/Holandia]
Tom Clark [Highgrade/Morris Audio/Niemcy]

Organizatorzy zapowiadają pojawienie się wielu postaci ze znanych i cenionych labeli, między innymi z Ladomat, Schitkatapult, Klang, Warp, Italic, Perlon, Morris, Freizelglauben, Cream, Initial Cuts, Multicolor, Morr Music, Trenton, Revolver, Sub Static i wielu innych.

Serwis www.plock2005.pl uruchomił opcję odsłuchania utworów artystów i grup, które wystąpią na Fetivalu. Oprócz utworów muzycznych można również obejrzeć galerie zdjęć artystów imprez towarzyszących oraz przejrzeć oficjalne serwisy wszystkich artystów. Zobaczcie, co czeka Was w Płocku!


TimeTable FeME&V

Piątek 5.08
Duża Scena
18:00-19:00 Astrobotnia –live!
19:00-20:00 Mambotur –live!
20:00-21:00 Soulphiction –live!
21:00-22:00 Legowelt –live! + teatr
22:00-23:00 Bangkok Impact –live!
23:00-01:00 Luke Vibert

Sobota 6.08
01:00-02:00 EgoExpress –live!
02:00-03:00 Antonelli Electr. –live!
03:00-05:00 Matthias Schaffhauser
Namiot (after)
05:00-06:30 Pawel Blot & TLR
06:30-07:30 P. Toile
07:30-08:30 Duplex 100 –live!
08:30-10:00 Andre Gardeja
10:00-11:00 Martinez
11:00-12:00 Deckard - live!
12:00-16:00 ------------
16:00-17:00 Aka One & DivaSR
17:00-18:00 Etiop -live!
Duża Scena
18:00-19:00 Jan Jelinek –live!
19:00-20:00 Anders Ilar –live!
20:00-21:00 Apparat –live!
21:00-22:00 Jeff Milligan + teatr
22:00-22:30 ...Exceeda AV
22:30-24:00 Karl Bartos –live!

Niedziela 7.08
24:00-01:00 Pantytec –live!
01:00-02:00 Aril Brikha –live!
02:00-03:00 Sieg Uber Die Sone –live!
03:00-05:00 James Holden
Namiot (after)
05:00-06:00 SLG –live!
06:00-08:30 Sammy Dee
08:30-10:00 Tom Clark
10:00-11:00 Mike P
11:00-12:00 3Channels
12:00-13:00 Rado Bogash
13:00-16:00 ------------
Duża Scena
17:00-18:00 Milosh –live!
18:00-19:00 Isan –live!
19:00-20:00 Team Shadetek –live!
20:00-21:00 The Mole -live!
21:00-22:00 Funkstorung –live! + teatr
22:00-23:00 Fenin –live!
23:00-24:00 Rocket in Dub –live!


Kino

Sobota 6.08
13:00-14:00 Satoko Fujimoto
14:00-15:00 Filmy Chińskie
15:00-16:00 Anime
16:00-17:00 Anime
17:00-18:00 Miho Iwata
18:00-19:00 Aoki Takasama
19:00-20:00 Palsecam

Niedziela 7.08
12:00-13:00 Suka-Off
13:00-14:00 CH District
14:00-15:00 VJ Comankh
15:00-17:00 W. Dziwnych Filmów


Vizualizacje

Piątek 5.08
20:00 - 23:00 VJ Zden
23:00 - 01:00 VJ Zden / VJ Azz

Sobota 6.08
01:00 - 05:00 VJ Azz
05:00 - 08:30 Zambari
08:30 - 12:00 VVARP
12:00 - 16:00 ------------
16:00 - 18:00 NEON
18:00 - 20:00 ------------
20:00 - 22:30 Exceeda AV

Niedziela 7.08
24:00 - 02:00 Peter Rubin
02:00 - 05:00 Milosh
05:00 - 10:00 Videokidz
10:00 - 12:00 Nafta
12:00 - 13:00 Exceeda
13:00 - 20:00 ------------
20:00 - 24:00 Lomography VJ's


Teatr

Piątek 5.08
21:00-22:00 Teatr From Poland

Sobota 6.08
21:00-22:00 Teatr A

Niedziela 7.08
21:00-22:00 Teatr Ognia i Papieru


Biografie artystów


Bezpośredni link do strony z plikiem dźwiękowym oraz bio artysty znajduje się pod odpowiednią biografią!!!

3channels [Trenton/Trapez/Crosstown Rebels]
3channels tworzy dwóch rezydentów klubu Mezzoforte/Zielony Abażur: Deeop i Ketiov.
Styl każdego z nich różni się od siebie w pewien sposób, jednakże jako kolektyw, ich gusta i czucie muzyczne łączy się w jedną elektroniczną całość.
Na imprezach nie ograniczają się do jednego stylu, jednak najczęściej grają nowoczesny house, deephouse, techhouse, pocięte minimalowo-funkowe dźwięki, które zmixowane tworzą energetyczną, bardzo taneczną mixturę. Niekiedy sami nie potrafią określić co w muzyce ich pociąga.
Przyznają, że tworzą to co mają w głowie i starają się nie inspirować innymi produkcjami ani konkretnym gatunkiem, dlatego często spod ich rąk wychodzą różnorodne produkcje. Nigdy do końca nie zdradzają czego używają do tworzenia swojej muzyki bo potrafią być nieobliczalni.
Prowadzą audycje z elektroniczną muzyką taneczną Plastelina w Radiu Abc w Szczecinie.
W klubie Mezzoforte odpowiedzialni są za mocniejsze piątki oraz organizują cykl imprez pod nazwą Electronic House, na których grała czołówka polskich, jak i zagranicznych dj'ów. W czerwcu ukazuje się ich pierwsza produkcja, którą nagrali razem z ich przyjacielem SLG z Łodzi na labelu Trenton Records z Francji. Na jesieni nakładem wytwórni Trapez ltd. wyjdą dwie epki z ich produkcjami oraz kolejna wydana przez Trenton rec.

Grali m.in z: John Tejada (Palette/USA), Dub Taylor/Tigerskin (Force Tracks/Resopal), Tom Clark (Highgrade/Morris Audio), Wighnomy Brothers (Fat/Musik Krauze), Andy Vaz (Background Records), Peter Grummich (Kompakt/Sender), Joachim Tobias (Inverse Cinematics/Pulver Rec.), Jacek Sienkiewicz (Recognition/Cocon), Sven VT (WMF/Berlin), dB (Substatic/Background Records), Andre Gardeja (Freizeitglauben/Berlin), Jennifer Cardini (Rex Club, Output Rec. Paris), Donnacha Costello (Minimise, Dublin), Todd Bodine (Highgrade/Morris
Audio/Tresor), Matthias Tanzmann (Moon Harbour/Dessous), Reynold (Duplex100/Paris), P.Toile (Trenton/Paris), Falko Brocksieper (Sub Static/Berlin), Antonelli Elec. (Italic Records), Sammim (Stattmusik)...

Kluby i festiwale: Fortschritt3000 (Larz/Muritz), Maria am Ostbahnhof (Berlin), Le Lieu Unique (Nantes/France), L'Ile Enchantée (Paris/France), Astigmatic Afterparty (Płock), Kukabara, Eskulap (Poznań), 1955, Luztro, Le Madame (Warszawa), Metro (Białsytok), Jazzga (Łódź), Nrd (Toruń), Route 66, Straszny Dwór, Caffe Rotterdam, Abstrakcja (Zielona G.), Mezzoforte, Neuron, Powiększenie, Laboratorium, Taras, Sonar, Brama Jazz Caffe (Szczecin) i inne..
www.trentonrecords.com
3channels

AkaOne [SubSub] NEW!!!
Puszczam muzykę na imprezach już 5 lat. Jestem zbieraczem płyt i oczywiscie ich słuchaczem. A hobby muzyczne w postaci jazzu, house, latino, elektronika, hiphop. Fascynuje się disco i to wywołuje u mnie różne uczucia.

Zwiazany jestem z rodzinnym płockiem. Wczesniej byłem członkiem technomania crew i pod ich szyldem ukazał się mój cd-mix. Obecnie przyjaznię się z hiphopowa palma rec. Warto jeszcze wspomnieć o tym,że puszczałem kiedys muzykę w kolektywie z dj divaSR. Teraz gramy z Marcinem. Uczestniczyłem w projektach o miłych nazwach astigmatic, zbliżenia, tnt1, tnt2, majówka. Poza miastem występy w metro, taras, zez, city hall, kukabara, melodia, artcafe, ministerstwo, b65...

Andre Gardeja [Freizelglauben]
Urodzony w 1970 roku w Berlinie. W 1999 roku otworzył swój pierwszy sklep z płytami - „stubio b” w Bernau. W roku 2000 w całości przeniósł się ze sklepem do Berlina. W lecie 2001 poznał Sonie Dose, który również prowadził swój własny sklep. Pół roku później obaj panowie założyli sklep płytowy „Freizeitglauben”.

Andreas Ilar -live! [Schitkatapult]
Szwedzki DJ występujący na scenach Berlina, Kolonii i Sztokholmu.

Dyskografia:
- pinesky 01 | w/ olof hemmendorff | 12"
- plong! 05 | rend - inter | 12"
- plong! 08 | rend - wallflower | 12"
- shitkatapult strike 34 | replik | 12"
- shitkatapult strike 37 | everdom | 12"
- shitkatapult strike 37 | everdom | CD
- audio.nl 026 | no title | 12"
- shitkatapult strike 42 | hydro | 12"
- audio.nl 026 | senare | 12"
- plong! 11 | rendthree | 12"
Andreas_Ilar

Antonelli Electr. –live! [Italic]
Istniejący od 1997 roku projekt niemieckiego producenta Stefana Schwandera. Antonelli Electr. ma na swoim koncie trzy albumy: ”Me, The Disco Machine”, „Click” i „Love And Other Solutions”.
Muzykę łączy z wizualizacjami, nazywając je "Live-Konceptami".

Apparat –live! [Shitkatapult]
Apparat to (obok Anders Ilar oraz Fenin) czołowa postać a zarazem współwłaściciel berlińskiej oficyny Shitkatapult. Urodził się w 1978 roku na południu Niemiec. Sascha Ring w wieku 7 lat zaczął edukację muzyczną od poziomu gry na perkusji. W 1992 roku Apparat styknął się z muzyką elektroniczną w postaci holenderskich brzmień hardcore (gabba) oraz hard techno. Te doświadczenia zadecydowały o tym, że dwa lata później zaopatrzył się w gramofony i został djem, kierując swoje zapatrywania muzyczne w stronę energetycznego i tanecznego techno. W roku 1996 Sascha rozpoczął tworzenie własnych nagrań, by rok później przenieść się do europejskiej stolicy technicznych brzmień, miasta Berlin. Tam po roku pobytu wydał on swoją pierwszą epkę „Prüfsumme 8” dla malutkiej wytwórni Mumu Records. Jednakże po jej wydaniu Apparat stwierdził, że techniczne brzmienia go nudzą i są strasznie monotonne. Rig zaczął poszukiwać brzmień bardziej innowacyjnych, opływowych oraz abstrakcyjnych. Głośno o nim stało się w roku 2000, kiedy wydał płytę „Algorythm” dla oficyny Jetlag. Płyta dostała bardzo wysokie noty przez krytyków muzycznych. W tym samym roku Sascha przyłączył się do projektu muzycznego T.Raumschmiere’a (Marco Haas) w postaci wytwórni Shitkatapult, której stał się współwłaścicielem. W roku 2003 stworzył nagrania do opery „Bruschello” przy współpracy z włoskim wokalistą Gianna Nannini’m. Jego dokonaniami muzycznymi zainteresował się śp. John Peel, który przez cały rok 2004 puszczał on na łamach „Peel Sessions” nagrania Ring’a. W tym roku wystąpił on na takich znanych festiwalach, jak: berliński Transmediale, amerykański Demf czy kanadyjski Mutek. Do tej pory wydał on nakładem tej berlińskiej wytwórni pięć płyt. Oprócz tego, jego epki wydawały takie oficyny, jak Bpitch Control czy brytyjska Neo Ouija.
Apparat

Aril Brikha –live! [Transmat]
Urodzony z Iranie, mieszkający w Szwecji. Stał się znany dzięki „Groove La Chord”, przy czym pierwszą kompilację z tej serii nagrał już w 1998 roku. Muzykę komponował na swoim ATARI już w wieku lat 16, przy czym twierdzi, iż świat muzyczny zmienił się dla niego nie do poznania po tym, jak trafił na tzw. Detroit Techno.

Dyskografia:
Hardclubbing 2-3 (Dunkla Rec)
In the house of Plump (Plump/Loop Rec)
City Slicker EP (PlacktownSounds)
Packed With Soul (PlacktownSounds)
Art of Vengeance EP (Fragile)
Deeparture in Time (Transmat)
On&On, Headhunter (Transmat)
Visions Remix/John Thomas (Logistic Rec)
Ataril/Junction (Republic of Sweden)
Ignition Key Remix/Adam Beyer (Truesoul)
Aril_Brikha

Astrobotnia [Reflex]
Astrobotnia to pseudonim jednego z najbardziej znanych fińskich producentów muzyki elektronicznej, który przyszedł na świat w 1976 roku w małej wiosce Astro Botnia. Ten 29-latek w latach 1993-1994 studiował na amerykańskim uniwersytecie w Michigan w ramach „wymiany studentów”. Po powrocie do kraju, Aleksi’ego zainteresowała nałogowo muzyka elektroniczna. Jednakże musiał dosyć długo czekać na swoje „15 minut”. W latach 1994-1998 wysyłał mnóstwo swoich demówek do przeróżnych wytwórni, ale bez większego odzewu.. Dopiero gdy Richard D. James usłyszał jego nagrania w postaci ścieżki dźwiękowej do fińskiego filmu dla dorosłych, zainteresował się tym fińskim producentem i przygarnął go do swojej oficyny Rephlex Records. Od tamtej pory Astrobotnia jest kojarzony i identyfikowany z tą oficyną. Media muzyczne często myliły go z Aphex Twin’em, a nawet twierdziły, że Astrobotnia to kolejny pseudonim Richarda D. James’a. Zresztą nie trudno dziwić się takim spekulacjom. Perala jest ulubieńcem Aphex Twin’a. Aleksi Kristian Perala, to obok Brothomstates, Jimi Tenor’a oraz Lackluster’a czołówka muzycznych towarów eksportowych Finlandii ostatnich lat. Znany jest on również jako Ovuca oraz Cylobotnia, który to duet tworzy razem z Chris Jeffs’em. Wydał on w wytwórni Rephlex (jako Astrobotnia i Ovuca) w sumie siedem płyt. W międzyczasie pokazywał się również na składankach największych wytwórni muzyki elektronicznej świata, np. Warp’a. Jego styl muzyczny nazywany jego jako intelligent digital music albo też „braindance”, którego termin przytwierdza się do całej jego dotychczasowej twórczości.

Bangkok Impact –live! [Creme Organization]
Bangkok Impact to pseudonim młodego oraz niezmiernie utalentowanego artysty z Finlandii. Sami Liuski to Lolita Strap, 8 Bit Rockers, Bangkok Impact oraz połowa Putsch ’79. To postac o wielu twarzach neo-disco i to właśnie jego kawałki byli inspiracja dla stworzenie Creme Organization
Po pomyślnie wydanym albumie Traveller, który stal się wizytówką Creme, Sami nagrywa także dla Viewlexx oraz Clone. Jego ”live acts” zawsze wprowadzaja bardzo taneczny aspekt do każdego wieczoru. W Płocku wystąpi także niedoceniony Kassen, który jest prawa ręka na każdym występie Bangkok Impact.
Bangkok_Impact

C.H. District NEW!!!
Mirosław Matyasik działalność artystyczną rozpoczął w 1996 współtworząc śląską scenę ambient/noise/experimental. Od 1998 podstawę jego twórczości stanowi jednoosobowy projekt o nazwie C.H. DISTRICT, który łączy w sobie tradycje muzyki industrialnej z współczesnymi produkcjami z kręgów tzw. "inteligentnej elektroniki".

Ściśle współpracuje z grupą performance/video art SUKA OFF zasilając ich działalność jako twórca oprawy dźwiękowej. W latach 1998-2001 ukazały się dwa wydane własnym sumptem płyty cdr - "Pneuma-ti-coi" oraz "Continuance". W 2002 r. podpisał kontrakt z francuską wytwórnią M-TRONIC i wydał pierwszy oficjalny cd, split z holenderskim DUUSTER, który odbił się sporym echem w środowisku polskim, ale przede wszystkim zagranicą - we Francji i za oceanem. Na początku 2005 roku światło dzienne ujrzał drugi lp c.h.district - "SLIDES" nagrany dla paryskiego labelu. Pełne, autorskie wydawnictwo, okraszone remixami m.in KERO (Shitkatapult) i Telemetrik zostało znakomicie przyjęte przez recenzentów i fanów muzyki elektronicznej . Zaowocowało to licznymi występami w całej Europie (m.in. INDUSTRIAL FESTIVAL-Francja / FORMA NOVA FESTIVAL-Dania / TORTURE GARDEN-Wielka Brytania, WARSAW ELECTRONIC FESTIVAL itd.) oraz udziałem w wielu płytach kompilacyjnych.

Deckard [S!te Records] NEW!!!
Rocznik 1979 (ur. w Warszawie), mieszka w Gdyni. Tworzeniem muzyki para się od 1993 r., zaczynając od modułów na Atari oraz Amigę. Pierwszy publiczny występ datuje na rok 1996 (współpraca z CUKT'em). Pod koniec lat 90-tych współtworzył wespół z Qads'em duet Au-Gen. Wychowany na tradycyjnej berlińskiej elektronice lat 70-tych (Tangerine Dream, Klaus Schulze, Ashra), wraz z rozwojem zainteresowań, zaczął słuchać nowych brzmień. Obecnie interesuje się szeroko pojętą elektroniką. Jego live'y to mieszanina dub-minimalu oraz micro-tech-house'u. Obok muzyki zajmuje się także organizacją cykli imprezowych "Electronica Intelligente" oraz "S!te Records Nights" w sopockim Sfinksie. Należy do kolektywu Neotronika, oraz własnego - S!te Records, który jest również net labelem (dotychczas ukazało się 9 release'ów). Współpracuje także z grupą Acid Orange Crew, której owocem jest cykl "Nuclear Sfinks Zone", odbywający się również w Sopockim Sfinksie. Obok działań stricte imprezowych, zajmuje się także oprawą muzyczną do wystaw oraz performance'ów (galeria 78, Teatr Miejski w Gdyni, Kolonia Artystów). W grudniu 2003 roku popełnił,wraz z Qads'em, autorską płytę CD "Delight Chill Session" -wydaną i załączoną w magazynie Aktivist Exklusiv.

DivaSR [DubSystem] NEW!!!
divaSR - dj od 1998. Rezydent klubu Metro. Miłośnik dobrego brzmienia. Zafascynowany brzmieniami
współczesnej elektroniki, nowoczesnymi brzmieniami housowymi, opartymi na wariacjach i przejrzystości. Jego ulubione utwory to zaskakująca elektronika z zacięciem electro, niekiedy disko, urzekające subtelnością i rytmem, zaprawione głębokim dubem struktury. Prezentuje oryginalny styl; w mixach łączy minimalną ambitną elektronikę ze świeżym housem. Generalnie stara się przedstawiać muzykę o dużej dawce emocji.

Grywa produkcje takich wytwórni jak Perlon, Klang, SWag, Playhouse, WMFrec, Forcetracks aż po synth pop’owe brzmienia: Gigolo, Ladomat, Bpitch... Drugim nurtem zainteresowania jest pop elektronika z Kolonii, surowe dźwięki, prezentowane przez labele Kompakt, Ware... Do tej pory supportował wielu znaczącym dj`om sceny polskiej, jak i zza granicy, grywa w wielu konkretnych polskich klubach m.in. Płocku, Łodzi, Szczecinie, Gdańsku, Zagnańsku, Warszawie, Chrzanowie, Olsztynie i innych.

Duplex 100 –live! [Initial Cuts/Morris Audio]
Duet DJ-sko/producencko/Live-act’owy Sama Rouneta (Francja) i Phila Stumpfa (Niemcy), grający ze sobą od 1999 roku. Wydali wspólnie kilkanaście wydawnictw (w ramach: Initial Cuts, Treibstoff, Morris/Audio, Onitor, Popular Tools). Są rezydentami i gospodarzami kultowych „Minimal Dancin” w paryskim Nouveau Casino Club.
Oprócz wspólnej pracy udzielają się w różnych, niezależnych projektach. Sam Rouanet jest producentem, grywał w zespołach jazzowych m.in. z muzykami grupy Tortoise, mieszka w Berlinie i prowadzi label Trenton. Phil Stumpf wypuszcza solowe projekty jako DJ, gra również w jazzowo-elektronicznym bandzie Canvas, który szykuje się właśnie do wydania drugiej płyty (po debiutanckim „Buona Modulazione” z 2004 roku).

EgoExpress [Ladomat 2000]
Duet producencki uwielbiający pracę przy bpm ustawionym na maksymalnym obrocie … 120 – 140. Wydali już kilka EP-ek, obecnie pracują nad nowym albumem, który ukaże się latem tego roku. W sam raz, by materiał ten zaprezentować w Płocku… Tymczasem sami o sobie mówią, że są wspaniali, niezwyciężeni, groovy, cudowni, a ich live show rozwali Was na łopatki!
EgoExpress

Etiop [Recognition]
Producent zajmujący się muzyką elektroniczną. Jego pierwsze produkcje to rok 1998. Wtedy też powstaje Palma rec. Pod która do dziś wydaje swoje promo cd dwoje producentów Etiop i KYK. Początki to głównie inspiracje stylami minimal-detroit-techno. Tu też warto wspomnieć o współpracy z płocka technomania crew i pojawieniu się na kompilacji "Płock Potrafi" a także o koneksjach ze składami i hiphopowymi NWP, RDX, Mazet. Obecnie współpracuje z warszawską wytwórnia Recognition rec. Jacka Sienkiewicza, w której w sierpniu 2004 roku wydał recognition 010 "SUb+" EP. Płyta zdobyła szerokie zainteresowanie i uznanie, jest grana przez światowej sławy DJ'i. Była także okrzyknięta w niemieckim piśmie branżowym Raveline płytą tygodnia oraz zagościła na playlistach w niemieckim piśmie Groove. 13 kwietnia odbyła się światowa premiera kolejnego projektu Etiopa dla wytwórni recognition tytuł "Evolution". Będzie to 12 pozycja płytowa tej wytwórni.

Etiop experymentuje z wieloma gatunkami muzyki. W jego elektronicznych produkcjach stara szkoła spotyka nowa szkołę. Wirtuozersko żongluje oldschoolowymi jazzowo-funkowo-disco-soulowymi samplami, osądzając je w ultranowoczesnych zakręconych micro-tech-housowych rytmach. Czasem ociera się to o brzmienia a'la wytwórnia Perlon, niewątpliwie jednak jego muzyka jest charakterystyczna i oryginalna.

Fenin [Shitkatapult]
Lars Fenin to niemiecki producent z Berlina, który produkcją ciepłych minimalnie dub’owych nagrań zajmuje się od roku 1999. Od roku 2000 stanowi figurę wytwórni Shitkatapult. Zaczynał on jednak od gry na gitarze w rockowym zespole z Hamburga, z którym pracował w latach 1988-1991. W roku 1992 przeniósł się on do Berlina, gdzie przez trzy następne lata eksperymentował z post rockiem oraz reggae’owymi wokalistami i muzykami. W latach 1995- 2001 należał on do berlińskiego zespołu reggae „Tribal Notes”, gdzie był gitarzystą i twórcą tekstów piosenek. Równolegle do tego projektu, w roku 1996 Lars zainteresował się komputerami w postaci Atari 1040 ST oraz cyfrowymi syntezatorami. Dwa lata później jego nagranie znalazło się na kompilacji wydanej przez hamburską oficynę J & M. W roku 1999 założył on własne studio, w którym zaczął łączyć elektronikę z ciepłem reggae. Dwa lata później wydał pierwszą epkę „Container” w berlińskiej oficynie Shitkatapult. Przez kolejne kilkanaście miesięcy zajęty był tournee owej oficyny. Druga jego epka dla Shitkatapult ujrzała światło dzienne w roku 2002. W następnym roku Lars wydał swoją pierwszą płytę dla berlińskiego Meteosound. W roku 2004 Fenin wydał epkę dla sieciowego labela, Textone, a w drugiej połowie tegoż roku drugą płytę dla Meteosound oraz musiał odbyć tournee po Szwecji oraz Danii. W tym roku Lars wydał epkę „Tour” dla duńskiej oficyny Echocord oraz „Thrill” dla swojej muzycznej matki, Shitkatapult.

Lars to dubowy minimalista jedyny w swojej klasie.
Fenin

Frivolous –live! [Karloff]
Pod tym pseudonimem kryje się młody, kanadyjski producent, pochodzący z Vancouver, Daniel Gardner. Jako mały chłopiec zaczął się on uczyć gry na pianinie w klasie muzyki klasycznej i grał na tym instrumencie przez dziesięć lat. Później przyszedł u niego taki moment w życiu, w którym gitara oraz założony przez siebie zespół punk rockowy był najważniejszy. Po rockowych doświadczeniach, w roku 1995 Daniel założył własne studio w piwnicy, gdzie eksperymentował z dźwiękami, którym bliżej było do idm’u, aniżeli technicznego rytmu. W tym samym roku Gardner poznał Adama Marshala, który był obeznany ze sceną techno w Toronto. To ten przyjaciel zainteresował Daniela brzmieniami wprost z Berlina. Sam odkrył on również magię muzyki Mathew Herberta, starego house’owego brzmienia z lat 80., czyli chicago house. Zadebiutował on w 2002 singlem wydanym dla uznanej niemieckiej oficyny Background Records, specjalizującej się w ambitniejszych, eksperymentalnych wariacjach na temat rytmów minimal techno/ minimal house. W ciągu kolejnych dwóch lat Daniel wydał kolejne single dla tej wytwórni oraz dla Karloff Records, bardzo ciepło przyjęte przez publiczność i krytyków. W 2005 roku ukazał się jego debiutancki album długogrający „Somewhere In The Suburbs”. Muzyka Frivolous'a ewoluuje od oszczędnej, abstrakcyjnej elektroniki w coraz bardziej piosenkowym kierunku. Na nowym albumie nowoczesne minimal-technowe konstrukcje brzmieniowe ubarwione są dużą dawką brzmień akustycznych instrumentów i wokali przybierając formę przyjemnych dla ucha i porywających do tańca piosenek, nie zatracając zarazem awangardowego nerwu. Zakręcone, ale melodyjne dźwięki, niebanalne, nie pozbawione sporej dozy poczucia humoru - po prostu frywolne. Doskonale przyjęty album ma szanse stać się jednym z ciekawszych wydarzeń tego roku w nowej elektronice. Może o tym świadczyć fakt, że dystrybucją jego nowego albumu, który wyjdzie wiosną przyszłego roku, są zainteresowane m.in. kanadyjska korporacja BMG oraz francuska EMI.

Funkstörung [Studio !K7]
Michael Fakesch i Chris de Luca to bawarscy weterani niemieckiej sceny muzyki elektronicznej. Swoją karierę producencką zaczęli oficjalnie w roku 1994, kiedy to fascynowały ich brzmienia z półki acid techno, minimal oraz electro. Związali się na dwa lata z holenderską wytwórnią Acid Planet, siostrą legendarnej haskiej wytwórni techno – Bunkier Records. Wydali jej nakładem m.in.: „Destroy My Brain”, „Musik Aus Strom 11”, „Musik Aus Strom 12”, „Funk Störung”. W roku 1996 odeszli od Acid Planet i założyli własną wytwórnię Musik Aus Strom w ich rodzinnym mieście Rosenheim. Najpierw zaistniała technoidalno- electro- idm’owa „Musik Aus Strom”, a kilka miesięcy później stricte electro „Break Art”. W roku 1997 Fakesch i de Luca wydali swój jeden z głównych idm’owych torped – epkę „Ariticial Garbage” dla Interferred Communications, która odbiła się wielkim echem. Ten szum przyczynił się do tego, że Funkstörung zainteresował się Michael Reinboth – szef jednej z najważniejszych niemieckich, niezależnych wytwórni Compost Records. W przeciągu 1997 roku Michael oraz Chris wydali u niego dwie udane idm’owo- ambientowe płytki: „Funkentstört“ (zawierająca jeden z ich klasyków „Funkstille”) oraz „Sonderdienste”. Dzięki tym sukcesom rok później Funkstörung zainteresowali się m.in. legenda hip hopu ekipa Wu-Tang Clan oraz islandzka producentka Björk.

Dla tych pierwszych Michael oraz Chris stworzyli przeróbkę jednego z najbardziej popularnych nagrań tych autorytetów czarnej muzyki z Nowego Yorku – „Reunite”. Funkstörung zrobili z tego utworu najlepsze połączenie brzmień hip hopu oraz elektronicznego eksperymentu – przestrzenny trip hop okraszony głosem mistrza ceremonii. Po współpracy z ekipą Wu-Tang Clan, Michael i Chris skupili się na produkcji epki z samą Björk. W wyniku ich współpracy w roku 1998 ujrzało światło dzienne ich idm’owe dziecko „All Is Full Of Love”, z którego zarówno ta islandzka piosenkarka, jak i Fakesch oraz de Luca byli bardzo zadowoleni. W roku 1999 znana berlińska wytwórnia !K7, znana chociażby z cyklu popularnych składanek „DJ-Kicks”, podpisała z Fakesch’em i de Luca umowę wydawniczą. W tym samym roku wydali oni swój duży pierwszy album- składankę „Additional Productions” zawierająca ich przeróbki nagrań znanych osobistości, m.in. Visit Venus, East Flatbush Project, Björk czy też Wu-Tang Clan. Globalny sukces tej płyty, który był dalszym ciągiem ich eksperymentów hip hopu wraz z elektroniką, pozwolił na ich finansowe zabezpieczenie. Wreszcie mogli robić to, o czym marzyli – żyć z muzyki. Po wydaniu „Additional Productions” Michael’a oraz Chris’a spotkał kolejny muzyczny zaszczyt. O ich remiks poprosił sam ... Jean Michel Jarre. Utwór tego ojca francuskiej elektroniki „C’Eest La Vie“ w wykonaniu tego niemieckiego duetu to przykład wykorzystania nowoczesnych technologii tkwiących w cyfrowych – komputerowych programach muzycznych.

Pierwszym w pełni autorskim albumem Funkstörung dla niemieckiej oficyny !K7 była wydana w roku 2000 „Appetite for Disctruction”. Jej zawartość pokazuje niezwykły talent zawarty w tych dwóch panach z Bawarii. Jak to zwykle przy ich produkcjach czuć duży wpływ hip hop’u na ich końcowy efekt. Rok 2001 to kolejny drugi album – kompilacja przeróbek nagrań znanych osobistości w wykonaniu Michael’a i Chris’a. Tym razem na „Vice Versa” zawarte zostały remiksy takich sylwetek, jak: Plaid oraz Bean (obie persony z wytwórni Warp), drum’n’bass’owego twórcy A Guy Called Gerald, popularnego dja i producenta techno Speedy J oraz Jean Michel Jarre. „Vice Versa” została uznana za świetne przedłużenie „Additional Productions”. Kolejny rok to rok kolejnej ciężkiej pracy dla Fakesch’a i da Luca. Najpierw współpraca z japońskim producentem Towa Tei nad „Latte & Macaron”. Później kooperacja z drum’n’bass’owym projektem Lamb przy „Heaven”. Longplay „Disconnected” ukazuje się maju 2004 roku w berlińskiej oficynie !K7 z niemiecką dokładnością. I tym razem Funkstörung zaskakuje... odejściem od idm’owego przyjętego imidżu. O ile jeszcze „Appetite for Disctruction” była płytą, która była bliska dźwiękom Autechre, o tyle jej następczyni oddala Michael’a i Chris’a od kanonów wyznaczonych przez tych Brytyjczyków. Charakterystyczne eksperymentalne, mroczne dźwięki Fakesch’a i da Luca zostały „udomowione” do przystępnej masowej postaci. W czerwcu 2005 roku Funkstorung wydali kolejny album. „The return to the acid planet” wydany w Studio !K7 Records, to powrót od ich muzycznych korzeni z początku lat 90. w połączeniu z ich idm’ową marką. Połączyli tradycję z technologią: moc drzemiącą w automacie perkusyjnym TR-808 oraz syntezatorze analogowym TB-303 z możliwościami, które dają teraz nowoczesne rozwiązania technologiczne tkwiące w cyfrowych, komputerowych programach muzycznych. Przez swoją niekonwencjonalność producencką są uznawani za niemiecką wizytówką dźwięków intelligent digital music, odpowiednikiem brytyjskiego duetu Autechre – dumy wytwórni Warp.
Funkstörung

Isan -live! [Morr Music]
Robin Saville i Antony Ryan wydają muzykę jako Isan już od 1996 roku. Komunikują się głównie przez internet i tak powstaje większość ich produkcji. Czasem zbierają się jako Live-act. Nagrywają głównie dla Morr Music, jednakże Robin wydaje też swych ulubionych artystów w ramach własnego labela - Arable Records.

James Holden [Border Community]
Muzyk nieszablonowy – już jego wiecznie poplamiona koszulka Judas Priest nie kojarzy się wcale z DJ-em. Zresztą sam żartuje, że nie ufa nikomu, kto jest czystszy od niego. James Holden to człowiek, który w wieku lat 25 zalicza się do ścisłej czołówki DJ-ów świata. Nic dziwnego – pierwszy własny utwór wydał w wieku lat 19. Od tego czasu dał się poznać, jako świetny i pożądany „remikser” - pracował m.in. dla Tiesto, Britney Spears, New Order i Nathana Fake'a, zaś album „Airdrawndagger” nagrał z uznawanym za najlepszego DJ-a świata Sashą.
James Holden to człowiek znany na całym świecie – ze swoimi świetnymi live-actami zwiedził już całą Europę, Azją, Amerykę i Australię. Teraz przyszedł czas na Polskę.

Zasłynął zarówno swoimi pięknymi i oryginalnymi utworami, jak i niesamowitymi remiksami, które nie opuszczają case’ów takich tuzów jak Sasha, Nick Warren, Pete Tong, a nawet Paul Oakenfold czy Tiesto. Jego kariera rozpoczęła się gdy James podjął studia matematyczne na Oxfordzie. Stało się to dzięki trance’owemu utworowi „Horizons”, który znalazł swoje miejsce na liście przebojów Nicka Warrena i grany z cdr’a, nie opuszczał jej przez 3 miesiące. Dobry smak połowy Way Out West został potwierdzony przez Pete’a Tonga w BBC Radio 1, aż w końcu kawałek wydała INCredible – wytwórnia Sony specjalizująca się w muzyce tanecznej. Ta produkcja 19-latka dziś nosi już miano klasyka, a „Mixmag” umieścił ją wśród 100 najlepszych utworów tanecznych wszechczasów. Kolejne single „One For You” i „Solstice” oraz nagrania tworzone w innych projektach umacniały pozycję Holdena, który stale rozwijał swoje unikalne brzmienie, przenosząc na parkiety wpływy muzyki dub, lo-fi i ambient. Efektem tego jest dźwięk z pogranicza trance’u, deep house’u, progressive i techno. Jednak James stara się unikać szufladkowania, o czym upewnił wszystkich utworem „Nothing”. Owocem innej, wspomnianej na początku, współpracy z Sashą jest utwór „Bloodlock”, znajdujący się na albumie „Airdrawndagger”. James Holden to także uznany remikser z utworami New Order i Kirsty Hawkshaw na koncie. Regularnie występuje w tak różnorodnych muzycznie miejscach jak: Plus Soda (Ateny), Elements (Londyn), Slinky (Bournemouth i Bristol), Slide (Oxford) i State of Grace (Inverness). Jego melodyjnych i hipnotyzujących setów nie można przegapić! W 2003 roku wizja muzyczna Holdena znalazła nowy wyraz – niezależną wytwórnię Boarder Community, której James jest właścicielem. Celem labelu jest wydawanie pozycji z gatunku leftfield, czego Holden zwykł słuchać w domu, tyle że z dodatkiem tanecznego zacięcia. Ilustracją tegoż konceptu jest pierwszy singel „A Break In The Clouds”, autorstwa oczywiście samegoż założyciela wytwórni. Z wieloma świetnymi produkcjami, czekającymi na wydanie, Boarder Community dołączy pewnie do listy sukcesów Holdena, prezentując jego bardziej niezależne brzmienie, jak i wyłaniając z podziemia młodych, utalentowanych producentów. Oprócz bycia szefem Boarder Community, James Holden jest również rezydentem brytyjskiego Passion oraz holenderskiego klubu Kremlin.
James_Holden

Jan Jelinek [~Scape]
Jeden z pionierów elektronicznego brzmienia opierającego się na klikach, pstrykach i innych mikro-maszyno-pochodnych dźwiękach. i choć estetyka ta w dzisiejszej elektronice kojarzy się raczej z wtórnością i brakiem nowych pomysłów, Jan Jelinek wciąż wydaje płyty ciekawe i znaczące, konsekwentnie rozwijając pierwotną klikową koncepcję. Urodził się w Darmstadt, w 1995 roku przeniósł się jednak do Berlina, aby kontunuować studia i muzyczne eksperymenty. Swój debiutancki album wydał jako Gramm, w roku 2000. Płyta nosiła tytuł "Personal Rock", o której mówił tak:
"cały materiał na tę płytę zrealizowałem na jednym samplerze. czasem ograniczenia techniczne sprawiają, że trzeba wyjść poza utarte schematy i wysilić własną wyobraźnię. tak też się stało i w tym przypadku. skoncentrowanie na jednym instrumencie sprawiło, że wydobywając z niego maksimum możliwości, osiągnąłem oryginalne i z niczym nie porównywalne brzmienie"

Płyta spotkała się ze sporym uznaniem, artysta zaś rozpoczął prace nad swoim kolejnym krążkiem, wydanym w 2001 przez label Stefana Betke (znanego jako Pole), ~scape. Muzyka z "loop-finding-jazz-records" odkrywała zupełnie nowe obszary elektronicznej estetyki, a obrana przez Jelinka specyficzna metoda konstruowania kompozycji już wkrótce zyskała swoją własną nazwę - microsampling. Wycinając krótkie fragmenty starych jazzowych nagrań i łącząc je z subtelnymi, elektronicznymi brzmieniami Jan uzyskał poruszający efekt, a sama płyta dała mu miano jednego z najbardziej obiecujących nowych twórców. Jelinek zafascynowany jazzem nagrał wkrótce, wspólnie z japońską formacją Computer Soup, płytę w całości wypełnioną jazzowo-elektronicznymi improwizacjami (2002, "improvisations and edits, tokyo 26.09.2001"), zaznaczając jednocześnie, iż
"jazzowy kanon został wypracowany ponad 30 lat temu, a współcześni muzycy tylko dokonuję jego ponownej definicji. ta muzyka już się nie rozwija, ale jest jedynie reprodukowana. oczywiście nie oznacza to, że nie ma w niej nic interesującego."

Jan Jelinek, prócz jazzowych eksperymentów, stara się również tworzyć ambitne, taneczne dźwięki. Jako projekt Farben wydał on dla wytwórni Klang Elektronik dwie płyty w roku 2002: „Textar” oraz „Starbox”, będące wynikiem fascynacji tegoż producenta czarną taneczną muzyką. Oczywiście wszystko zostało polane specyficzną, „jelinkową” produkcją). Sstatnio zaś ukazała się najnowsza, świetna produkcja jelinka dla ~scape pt. „La nouvelle pauvrete”, o której sam zainteresowany mówi:
"jestem rozczarowany rozwojem elektroniki: większość nowych produkcji jest zbyt jednorodna i monotonna. Dlatego postanowiłem zrezygnować z ogólnej koncepcji porządkującej całość materiału i zrealizowałem różnorodną płytę. Znajdują się na niej utwory, z których każdy oparty jest na innym pomyśle. Choć jest to pomysł zaczerpnięty z estetyki muzyki pop, nagrania na krążku to nadal minimalistyczna elektronika.”

O jego pozycji świadczą występy na międzynarodowych festiwalach i wystawach, jak Austrian Ars Electronica czy berliński festiwal Z 2000. To nie wyklucza, rzecz jasna, klubowych występów. Wtedy bierze górę dotychczasowe brzmienie - skromne, delikatne szmery i rytmiczna, lecz niekoniecznie taneczna muzyka. Muzyka Jelinka bywa również często miksowana. Wszystkie jego poprzednie płyty były i są na nowo przetwarzane i dubowane na potrzeby live-actów, czego najlepszym przykładem są przebóki King Tubby'ego.

Nie należy przy tym zapominać o wkładzie Jelinka w hannowerskie targi EXPO 2000 - wraz z grupą designerów z kolektywu "3 de luxe" opracował multimedialny krajobraz audiowizualny dla gości odwiedzających pawilon nowych mediów.
Jan_Jelinek

Jeff Milligan [Revolver]
Kanadyjczyk, Jeff Milligan rozpoczął karierę DJa w 1987 roku, mając zaledwie 15 lat. Początkowo zainspirowany rodzącą się amerykańską sceną techno i house, z czasem zaczął interesować się produkcjami z niemieckich i brytyjskich labeli. Lubił też bardziej minimalne, eksperymentalne odmiany muzyki. Z tych dwóch składników właśnie zaczęło się klarować unikalne, kanadyjskie brzmienie, którego prekursorami są Richie Hawtin aka Plastikman i właśnie Milligan. Jego unikalny, wirtuozerski styl miksowania z trzech gramofonów, sprawił, że szybko otworzyły się przed nim drzwi licznych klubów w Kanadzie i Stanach. Wkrótce zaczął regularnie grać w Europie, czy Japonii, zyskując międzynarodowy respekt, jako bezkompromisowy propagator minimalnych brzmień. Przez wielu zaczął być uważany za najlepszego technicznie DJ-a minimalowego na świecie.
Milligan to także ceniony w świecie producent. Pod własnym nazwiskiem lub pseudonimami Algorithm i Johny La Rue publikował dla Background Records, Force Inc, TicTacToe, Mutek, oraz remixował nagrania dla BipHop, czy Traum. W 1999 założył własny label, Revolver Recordings. Obecnie prowadzi go z innym cenionym kanadyjskim Dj'em/producentem, Mike Shannon'em ( Force Inc, Cynosure ). Nakładem Revolver ukazały się nagrania ścisłej czołówki kanadyjskich producentów takich jak Akufen, Deadbeat, Pan/Tone, Tomas Jirku, The Mole, a label stał się jednym z bardziej cenionych i wpływowych kanadyjskich wydawnictw. Jeff tak samo rygorystycznie wybiera płyty, które prezentuje w swych Dj-setach, jak i utwory, które publikuje na Revolverze. Wybiera artystów bezkompromisowych i oryginalnych, nie dających się jednoznacznie zaszufladkować w sztywnych ramach. Nie podąża za trendami tylko stara się je ustanawiać.
Jeff_Milligan

Karl Bartos ex. Kraftferk
Ostatni (i najmłodszy) z klasycznego składu grupy Kraftwerk. Urodził się 31 maja 1952 r. w Berchtesgaden. Studiował w tym samym konserwatorium w Düsseldorfie, które ukończyli Hütter i Schneider, w klasach fortepianu, perksuji i ulubionego przez siebie wibrafonu. Zanim został przyjęty do Kraftwerk grał w zespole „Sinus”, m.in. z Bodo Staigerem z Rheingold. Do Kraftwerk trafił, kiedy z zespołu odszedł Klaus Roeder, dla którego Kraftwerk stał się zbyt nowatorski. Florian wybrał się wówczas (początek 1975 r.) do konserwatorium Roberta Schumanna i zaczął rozpytywać o najbardziej utalentowanego studenta - perkusistę. Wskazano mu właśnie Bartosa. Karl pomyślnie przeszedł próby i został włączony do zespołu (studia dodajmy pracowicie dokończył). Szczególnie zadowolony był z tego powodu Wolfgang, którego Karl zastąpił w roli głównego perkusisty. Obaj się zresztą zaprzyjaźnili. Z czasem Karl odkrył w sobie talenty kompozytorskie, współtworząc muzykę m.in. do singla "Tour de France" i płyty "Electric Cafe". W połowie 1991 r. zdecydowal się opuścić Kraftwerk, z podobnych zresztą względów co uprzednio Wolfgang. Już samodzielnie zaczął współpracę m.in. z O.M.D. i Andy'm McCluskey'm, Bernardem Summerem (New Order) i Johnny Marrem (ex-The S z Electronic, album Raise The Pressure), wreszcie ze szwedzką grupą Mobile Homes i Amerykanami z Information Society W 1992 r. nadszedł czas samodzielnego projektu, sygnowanego Elektric Music. Pierwszą płytą duetu (wraz z Lotharem Manteufflem) wydał rok póżniej. Była to "Esperanto". Zdaniem autorów muzyka pełnić może rolę uniwersalnego języka, esperanto. Próbę wykazania tego stanowi właśnie płyta Esperanto. Zamysł ambitny, z wykonaniem nieco gorzej. Płyta reklamowana jako "Kraftwerk w nowym wcieleniu" nie spotkała się z szerokim oddźwiękiem. Zarzucano jej brak własnego stylu i wtórność, faktycznie brzmiała jak kompilacja nagrań Kraftwerk (TV, Information, Crosstalk), O.M.D. (Kissing The Machine, w tym utworze wokalem duet wsparł Andy McCluskey) i brzmień tanecznych (Overdrive). Gwoli sprawiedliwości dodać trzeba, że brzmienie Elektric Music jest łatwo rozpoznawalne. Autorem wizualnej strony działań duetu był nie byle kto, bo Emil Schult, chwilowo niemający zajęcia w Kraftwerk. Niepowodzenie debiutanckiej płyty sprawiło, że Electric (nie Elektric) Music odezwał się ponownie dopiero w 1998 r. dwoma singlami "Sunshine" i "Call on me", a w rok później kolejną małą płytą "Young Urban Professional". Minęło kolejne 12 miesięcy i słuchacze otrzymali kolejny singiel "15 Minutes of Fame". W 2003 r. ukazała się długo oczekiwana płyta długogrająca "Communication", wciąz w stylu znanym z "Esperanto", ale zdecydowanie bardziej dojrzała. Bartos stale koncertuje, jest producentem nagrań innych muzyków, wygłasza odczyty i jest wykładowcą w berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. Słowem robi to, co chciałby robić jego przyjaciel Wolfgang. I jeszcze coś: wciąż przyjaźni się z Ralfem i Florianem

Legowelt –live! [Cream Organization]
Legowelt, to prawdopodobnie największy talent Creme Organization / Bunker Records z Hagi jak i całej sceny electro/technofunk/italo. W ciągu zaledwie kilku lat zyskał sobie reputację jako główny przedstawiciel odnowienia nurtu Italo w połączeniu z chicago house i detroit electronic music. Jego kawałki charakteryzują się niesamowicie głębokim analogowym basem, często połączonym z mocnym beat’em i charakterystycznymi elementami italo.
Legowelt woli pozostać anonimowy, dlatego większość kawałków tworzy pod różnymi pseudonimami. Czasem jednak trafia prosto na publikowane charts, a jego kawałek „Disco Rout” dostał miano najlepszego utworu 2002 roku (Groove Magazine.) Legowelt nie zajmuje się tylko produkcja, przez ostatnie lata grał (główne live) na całym świecie.
Legowelt

Luke Vibert [Warp]
To trochę dziwne, ale po 10 latach nagrywania dla wszystkich największych wytwórni muzyki elektronicznej na świecie, Luke Vivert wreszcie wrócił do Warpa, który przez część ludzi uważany jest za jego duchowy dom, nagrywając świetny album JosepH. Remisował dla Nine Inch Nails, Squarepusher, Aphex Twin, The Artful Dodger, Tortoise, Cylob, Lamb i Stereolab. Największa gwiazda piątkowego wieczoru, której fanom elektroniki przedstawiać chyba nie trzeba… Spróbujcie wytrzymać jego tempo, ten pan powali Was z nóg…
Luke_Vibert

L'usine -live! [Ghostly]
Amerykański producent Jeff McIlwain wydawał swoje płyty w ramach IDM oraz takich labeli jak !K7/MAS czy Hymen and Delikatessen. Jest również odpowiedzialny za stworzenie amerykańskiego labelu IDM o nazwie Isophlux.

Mambotour -live! [Multicolor]
Argenis Brito - wokale&muzyka
Pier Bucci - instrumenty&muzyka
Mamabotour

Martinez [Out of Orbit]
Martinez to Martin Swanstein. Urodzony w Szwecji, dość wcześnie odkrył techno, a później house. Grając od dzieciństwa na klawiszach, gitarze i flecie, zaczął tworzyć muzykę taneczną na swoim komputerze. Sprawił sobie również dwa gramofony i zaczął polować na dobre winyle. W tamtych czasach Martin był zbyt młody żeby grać w klubach, dlatego latem organizował imprezy na plaży dla swoich znajomych.
Parę lat później, wysyłając taśmę demo, Martin stanął przed pierwszą szansą na zrealizowanie swoich nagrań w studio Wrong Steps w Sztokholmie. W nagraniach pomagał mu francuski producent Manuel Perez. Jeden z utworów wtedy nagranych, „Late Night Groove”, stał się płytowym debiutem Martineza wydanym przez Deeplay Music.
W 2000 roku Martinez przeniósł się z małego szwedzkiego miasteczka do Kopenhagi. Pozwoliło mu to na nawiązanie współpracy z renomowanym Guidance Recordings z Chicago. Wydał dla nich do tej pory trzy deephousowo-brokenbeatowe „dwunastki” i pracuje nad swoim debiutanckim albumem. Wydał również swoją pierwszą „EPkę” dla Dessous pt. „Skywalker”. Martinez jest autorem wielu remiksów wyprodukowanych dla Deeplay Music oraz Guidance.
Doskonałe umiejętności didżejskie i wysublimowany gust muzyczny sprawiły, że Martinez jest rozchwytywany przez kluby w Szwecji i Danii. Grał z takimi gwiazdami jak Aqua Bassino czy Dj Spinna. W swoje osiemnaste urodziny prowadził imprezę zamykającą Stockholm Film Festival razem z Jori Hulkkonen’em, Elegią i Llorca. Martinez występował również na festiwalu w Roskilde oraz na Ben Watts Cherry Jam w Londynie.

Matthias Schaffhauser [Ware]
Produkował remiksy m.in. dla Goldfrapp, DJ Hell, Steva Buga, J.C.A., Luomo, Decomposed Subsonic, Luise, Fausta i wielu innych.
Matthias_Schaffhauser

Mike P [DubSystem]
Muzyka elektroniczna pasjonował się od zawsze, począwszy od Kraftwerk i Psychic TV. Naturalną koleją rzeczy było to, że kiedy w 2000r sam stanął za deckami pragnąc prezentować na parkietach swoje ulubione brzmienia, lokujące się w rejonach współczesnego click/minimal/tech-house, które sam określa mianem "neue deutsche elektronische tanzmusik". Wkrótce spotkał Silvianne D i wtedy narodził się Dub System, który z czasem rozrósł się do składu liczącego 6 członków stając się najprężniejszą ekipa promującą nowe minimalne brzmienia w Polsce. Grał na licznych imprezach w większości klubów w Polsce i nie tylko. Jest aktywnym organizatorem imprez, na których stara się prezentować muzykę elektroniczną w najlepszym wydaniu. Występował u boku czołowych postaci światowej elektronicznej sceny takich jak Tomas Jirku, Carsten Jost, Jay Haze, Atlon inc., Jacek Sienkiewicz, Highfish, Oliver Hacke i wielu innych. W swoich setach serwuje mieszaninę bardziej abstrakcyjnych minimalnych form z brudniejszymi, tech-housowymi dźwiękami, a wszystko podane w żywiołowej i ekspresyjnej formie nie pozwalającej spokojnie ustać na nogach.

Milosh [Telegraph]
Milohs czyli w rzeczywistości Milos Fedor został dj w marcu 2000 roku. Jego inspiracją był U. Club w Bratysławie gdzie chodził na pierwsze imprezy techno wiele lat temu. Jego styl może być łatwo scharakteryzowany jako minimal- clck- glitch- micro-deep tech house.

P.Toile [Trenton]
Klaudia Marquardt pod pseudonimem P.Toile urodziła się w Kiel w Niemczech. W 1998 otworzyła sklep muzyczny ”Starbeat” w Kiel specjalizowała się w hip- hopie i muzyce elektronicznej. Rok późnie stworzyła „Groove Complex” wraz z Kai Hellbrandt i jej partnerem która obecnie prowadzi własny klub” Luna Club”. Jako kolektyw sprowadzali najlepszych artystów takich jak Terranova , LTJ Bukem, Jazzanova, Patrick Pulinge i wielu innych.
Przeprowadziła się do Paryża w 2001 roku gdzie zaczęła pracować dla Discograph jako edytor i koordynator internetowy oraz zajmowała się bukowaniem artystów dla klubu Lizard Lounge. Od maja 2003 została rezydentem w klubie Batofar w Paryżu. Prowadzi także agencje bookingu „ Clique bookings” oraz zajmuje się takimi gwiazdami jak Pan/ Tone czy Jeff Milligan. Jej najnowszym projektem jest sklep muzyczy Mange.

Pantytec -live! [Perlon]
Duet producencki, będący okrętem flagowym labela Perlon, który został stworzony przez Zipa, czyli jedną drugą formacji Pantytec. Wraz z partnerem Sammym Dee wydali trzy single i EP-ki w latach 1998-2002, by zakończyć serię albumem Pony Slaystation. Wystąpili również na kompilacji Richie Hawtin's DE9: Closer to the Edit and Herbert's Let's All Make Mistakes, miksują dla Pluramon.

Dyskografia:
Into the Duster – 1998
Glimpse – 1999
Elastobabe – 2002
Pony Slaystation -2002

Pawel Blot [Creme Organization]
Pawel Blot jest muzycznie związany z Creme Organization, Global Darkness oraz z CBS (Cybernetic Broadcasting System). Pochodzi ze Szczecina, ale dzięki swoim umiejetnościom, doskonałej kolekcji płyt oraz pasji do wczesnego italo disco i electro w ciągu zaledwie roku wyrobił sobie miejsce na scenie holenderskiej. Oprócz licznych wystepów u boku artystów z Creme, Pawel promuje także internetowe radio I-F’a CBS oraz wytwórnie płytowe takie jak Clone czy Viewlexx. Jego muzyczne upodobania sięgaja od wczesnego italo, chicago house, przez electro-disco, disco-funk, kończąc na electro.

Rado Bogash [Trash It!]
Pochodzi z Dolnego Śląska. Gra od ponad dziesięciu lat. Lata dziewięćdziesiąte to pierwsze imprezy we Wrocławiu, przenosiny do 3 miasta /sfinks/ i djskie podróże po Kraju.

Od 2002 przez dwa lata mieszkał, grał i organizował imprezy w Londynie, związany z grupą vj`ską i designerską Exceeda i wytwórnią Split Rec. Po powrocie do Polski od 2004 organizuje imprezy jako Trash it!

Muzyka którą gra zależy od klimatu klubu i od ludzi bawiących się na parkiecie. Stara się zaskakiwać publiczność, nie ogranicza się do sztywnej stylistyki, łączy w swoich setach electro, clash, retro 80`s, dirty disco i techno.

Zaczynał od grania detroit funk techno, później zainteresowały go crazy house i retro electro. Jeden z najlepszych technicznie dj`ów w naszym pięknym kraju.

Rocket In Dub –live! [Italic]
Odrębny projekt Stefana Schwandera, producenta odpowiedzialnego też za Antonelli Electr. Jako Rocket In Dub wydał cztery EP-ki m.in. Rocket No. 1 i Rocket No. 3. Jak sam mówi te produkcje to ok. 10% jego koncepcji muzycznych, które wydaje w wolnym czasie od innych, flagowych jego produkcji. Określa je jako rytmiczne, lekko dubujące Minimalowe stany jego umysłu…
Rocket_In_Dub

Sammy Dee [Perlon]
Członek formacji Pantytec, lidera niemieckiej sprzedaży jeśli chodzi o ambitniejsze dźwięki techno. Ze swą muzyką zwiedził pół świata, grając w najważniejszych klubach muzycznych globu, występując m.in. W USA, Australii i Japonii.
Sammy_Dee

Sieg Uber Die Sone [Multicolor]
Duet muzyków Pink Elln i Dandy Jacka występuje ze sobą od prawie 20 lat (Sieg Uber Die Sohne powstało w 1988 roku!), ciągle poruszając parkiety całego świata swymi tanecznymi występami, tworząc niesamowitą mieszankę muzyki ocierającej się o pop i specyficzną mieszankę tech house. Na swym koncie mają niezliczoną ilość wydawnictw i remiksów wykonanych dla światowej czołówki gatunku, oraz niezapomniane występy, m.in. przed 70. tysięczną widownią w Chile. Swój ostatni album “+1” nagrali z chilijskim wokalistą Jorgem Gonzálezem.
Sieg_Uber_Die_Sone

SLG [DubSystem]
Łukasz Seliga to producent z Łodzi. Nigdy nie występował jako DJ, natomiast istotny nacisk kładzie na swoje ekspresyjne i spontaniczne, często nieprzewidywalne live-acty, w których brudne cyfrowe eksperymenty mieszają się z głębokimi, przestrzennymi barwami, a wszystko jest podbite bardzo taneczną, micro-funkową rytmiką. Mimo iż prezentuje tylko i wyłącznie swoje utwory, za każdym razem stara się czymś zaskoczyć. Współtwórca cyklicznych imprez Random_Dub, dzięki którym świeże, micro-click-housowe rytmy zagościły na łódzkich parkietach. Od połowy 2003 roku członek ekipy DubSystem. Niedawno pojawiła się jego debiutancka płyta „Quarter Past Eleven” dla niemieckiej wytwórni Level Records.
SLG

Soulphiction [Perlon/Philpot] NEW!!!
Znany jest on również jako Jackmate i Supatone. Od 1987 jako pierwszy organizował hip hop jams w okolicach Stuttgartu. W 1992 roku założył hip hopowy projekt „Agit Jazz”. W roku 1989 zaraził się chicagowskim brzmieniem muzyki house w wykonaniu Larrego Hearda, co pobudziło go do produkcji własnych ścieżek dźwiękowych i w taki oto sposób narodził się w 1996 roku projekt Jackmate. Założył on również wytwórnię Philpot. Po długim okresie ukazała się jego płyta „Stir 15”. W roku 2000 wydał on swoją epkę „Recall” nakładem Poker Flat Records. W tym samym roku razem z Benjaminem Kieten oraz Nik Reiff’em powołał do życia house’owo-jazz’owo- hip hopowy projekt MadmadeScience. W 2001 roku powraca on na scenę ze swoimi powalającymi live- setami pod pseudonimem Jackmate. W roku 2004 MadmadeScience epką „Statement” podbił serca szefów wytwórni Perlon Records. Rok później projekt Soulphiction powiększa się o Girlz Klubs Suzany Rozkosny.

Team Shadetek + MC -live! [Warp]
Dwójka nowojorczyków tworzących mocno “międzynarodowe” dźwięki, będące mieszanką hip-hopu, jamajskich beatów i połamanych undergroundowych dźwięków.

The Mole [Revolver]
Kanadyjczyk Colin de la Plante to jeden z głównych muzycznych architektów niemieckiej wytwórni Philpot Records. Znany jest również jako Mole Of Soul, Hans Molar, Los Moles, Dr. Hans Fast oraz El Molito. Jest on rezydentem montrealskiej mekki minimal tech house, klubu Laika on The Main. Jednakże o jego producenckich możliwościach zaczęło się robić głośno już w roku 1999. Od tamtej pory wydał on parenaście pozycji muzycznych (epki, cd, kasety, „sieciowe” płyty, dvd) dla takich wytwórni, jak Itiswhatitis, Nextdoor oraz Starbass. The Mole Of Soul jest stałym gościem na rokrocznych edycjach kanadyjskiego festiwalu muzyki elektronicznej Mutek. Colin jest jednym z czołowych postaci montrealskiej sceny minimal techno.

TLR [Creme Organization]
TLR to zdecydowanie jeden z najbardziej doświadczonych dj’ów z zachodniego wybrzeza w Holandii. Na imprezach grywa już od 15 lat a jego sety charakteryzują się mieszanka znakomicie zgranych kawalkow electro/italo/chicago house. TLR jest szanowany głównie ze względu na doskonale umiejetnosci techniczne jak i umiejetność rozgrzewania parkietów do czerwoności.
Od 1998 roku odpowiedzialny za rozwoj Bunker Records (założyciel strony internetowej www.bunker-records.com) oraz internetowego electro forum www.globaldarkness.com. TLR to takze pomysłodawca Bunker Records World Tour oraz założyciel labelu Crème Organization, który początkowo slużył za ujście dla muzycznych pragnień związanych ze wczesnym italo i disco. W krótkim czasie, Creme Organization urosło do statusu jednej z najciekawszych wytwórni na rynku neo-disco. Przez ostatnie cztery lata TLR który także nagrywa dla Creme pod pseudonimem Mr. Clavio, jest w ciagłej podróży. Po kilku przebytych trasach w Japonii, USA i calej Europie teraz czas na Creme Organization Show Case w Polsce.

Tom Clark [Highgrade/Morris Audio]
Tom Clark jest nieodzowną częścią elektronicznej sceny muzycznej w Berlinie. Jego wytwórnia Highgrade Records pomogła zdefiniować nowe dźwięki w mieście a jego własne produkcje i dj sety rozwinęły światową taneczną scenę muzyczną na przyszłe dekady. Nienasycona pasja do muzyki przejawiała się już we wczesnych latach młodości, kiedy to grał dla swoich znajomych i wydawał każdy grosz na płyty.
Znaczny wpływ miała na niego czarna muzyka oraz chicagowskie house bity. Z czasem jego reputacja rosła i Tom Clark obecnie należy do elity światowej czołówki grającej house i techno. Grał w prawie każdym europejskim państwie oraz był na tournee w Australii, w małych intymnych klubach po wielkie festiwale. Ich muzyka wyróżnia się pomiędzy deep minimal tech, Detroit techno, electro and back to house.
W roku 1997 otrzymał złota płytę za duży wpływ na elektroniczna scenę muzyczną. W roku 2000 poszedł własna drogą i zapoczątkował Highgrade Records.
Oprócz jego własnej ogromnej produkcji nagrywał także dla Morris Audio wypuszczając swój debiutancki album „ King Tide” FIDE 2003, Superba, Rampe D stworzył remiksy dla Alexandra Kowalskiego i D. Digglera za co był licznie nagradzany przez prasę.
Tome_Clark


Wizualizacje

Exceeda
Ta brytyjska grupa rozpoczęła swoją działalność w roku 1995 i jako jedna z pierwszych wdrażała audiowizualne przedsięwzięcie określane jako VJ-ing. Jako kolektyw artystyczny organizuje pokazy różnorodnych form filmowych i video o nazwie 4x4 w Galerii 291 w Londynie, a jej członkowie na co dzień pracują dla popularnych stacji telewizyjnych takich jak: MTV, FilmFour, Channel 4, Cartoon Network, Discovery Channel, Sci- Fi Channel. Biorą także udział w produkcji klipów i eksperymentalnej edycji dla projektów takich jak: Mixmasters dla Addictive Tv, Warp Records czy London Elektricity. Prace grupy pokazywane były na wielu miedzynarodowych festiwalach, m.in. na.: Share Transmediale w Berlinie, Diesel U Music Awards w Londynie i Video Videa Festival w Barcelonie.


Lomography VJS
Grupa VJ-ska, posługująca się techniką lomografii. Czują się szczególnie dobrze w rytmach Synth-Pop, Electro, House, Detroit, Acid House & New Beat


Nafta
Estońska grupa wizualna, w której skład wchodzą: Evar Anvelt, Koit Ojaliiv, Esko Rips i Ilmar Selter. Robili wizualizacje min. dla takich sław jak: Rony Size, LTJ Bukem, London Elektricity, Rinneradio, NuSpirit Helsinki, Stanton Warriors, Gilles Peterson, Osibisa, 2 banks of 4, Asian Dub Foundation, EZ Rollers, TOOB, Alla Pugatsheva, 4 Hero etc., jeżdżąc na tournee od Skandynawii po Syberię.


Peter Rubin
Urodzony w Nowym Jorku, od 1968 roku zamieszkały w Europie był jednym z pierwszych VJ- ów na świecie. Wykonał pierwsze video miksy w Holandii i w Niemczech, pokazując nowe możliwości technologii wizualizacyjnej. Jego bazą operacyjną do wdrażania tych projektów był słynny Amsterdamski klub Mazzo. W 1988 roku zorganizował pierwszą znaczącą imprezę house w Niemczech. Był jednym z ważniejszych VJ-ów na wszystkich trzynastu organizowanych imprezach Mayday w Niemczech oraz na dwunastu Berlińskich Paradach Miłości. Były to największe w historii videoprojekcje wyświetlane na świeżym powietrzu. Prowadził również takie wydarzenia jak: Sensation, Lowlands, New Frontier, Digital Overdose, Hellraiser, Immortality. Reżyserował liczne wideoklipy – jego klip dla „Westbam Monkey say , Monkey” został rozpowszechniony na całym świecie jako nowa próba przedstawienia muzyki za pomocą wizualizacji. Stworzone przez niego filmy otrzymały liczne nagrody m.in. ” The day is two feet long”, ”Composition In black and white” oraz” Nothingless”. W latach 1976- 84 przewodził licznym tournee składających się z wizualizacji, wykładów oraz seminariów filmowych. W 1981 koordynował program rozwoju technologii wizualizacyjnej dla OMNI. Obecnie zajmuje się pisaniem książki ”The Grand Experiment – A Reader’s Quide to 21st Century”.


VJ Azz
Na scenie vjów jest ona od półtora roku. Wszystko zaczęło się od tego, jak ta Austriaczka poznała tajniki sztuki wizualnej na jednym z festiwalów w Berlinie. Swoje doświadczenia przeniosła na swój rodzimy grunt. Od tamtej pory występowała na wielu festiwalach sztuki wizualnej w Austrii. Oprócz współpracy z wieloma wiedeńskimi djami, jest ona zaangażowana w wiele innych projektów, jak chociażby zespoły hardcore’owe, jak: Mike Ladd (USA), Lonecatalysts (USA), Nitro (Austria), Kill The Dead (Austria), Freedomfries (Austria), Parabol (Austria), De Vibraluxe (Austria), Weisensee (Austria), Firnwald (Niemcy), Mold (Austria).
VJ_Azz


VJ Milosh
Wizualizacyjny i multimedialny artysta, od 2001 roku żyje i pracuje w Paryżu. Po skończeniu antropologii na Uniwersytecie Krakowskim studiował komunikację i multimedia w Toulozie. Pasjonat muzyczny i artystycznych performenców Milosh odnajduje nowe horyzonty w elektronicznej muzyce. Swoją karierę VJ-a rozpoczął w 1996 roku w Krakowie, szybko poznając elektroniczną scenę w Niemczech i wstępując do Novalog project - równocześnie działające w Berlinie i Krakowie. Prezentując wizualizacyjne obrazy w Berlińskich klubach, równocześnie tworzył własne video obrazy. W 1998 studiując we Francji, był już aktywnym członkiem kolektywu "Inkorporation", który miał duży wpływ na rozszerzenie elektronicznej sceny na południu Francji. Rozwija swój unikalny styl: fuzje wyobraźni, dźwięku i tekstu. Jego projekt "MPV3" odniósł spektakularny sukces na literackich przedstawieniach Frankfurckich.
VJ_Milosh


VJ Neon
Jako jedyny VJ z Polski uczestniczył w międzynarodowym festiwalu Vjskim ContactEurope w Austrii (2003). Jako m3:agenda zorganizował w Zabrzu pierwszy w Polsce profesjonalny festiwal VJski - VISUAL FLAVA CONFRONTATION (uczestnicy z Polski, Austrii, Niemczech i USA). Jego klip został wydany na płycie Zeniala przez Vivo records - http://zenial.vivo.pl/zenial/
Jako VJ jest nastawiony głównie na czystość i konceptualność obrazów.


VJ Vvarp [Visualvinyl]
Ur. w 1981. W połowie lat 90-tych odkrywa takie style muzyczne jak acidhouse czy gabba hardcore. W międzyczasie wchodzi w posiadanie albumu Coldcut “Let us play”. Teledyski oraz programy zawarte na drugiej płycie w/w albumu uświadamiają mu jak silnie powiązane mogą być płaszczyzny audio i video. W 2002 roku uruchamia inicjatywę znaną do dzisiaj jako Visualvinyl. Lata 2003-2004 to czas wytężonych działań wizualnych głównie na terenie klubowym. Szczytowym osiągnięciem tego sezonu było przygotowanie wizualizacji na trasę koncertową Reni Jusis odbywającą się pod nazwą “Transmisja”. Poczynając od stycznia 2005 działania klubowe zeszły na dalszy plan, obecnie poświęca swój czas na programowanie efektów video w standarcie FreeFrame, które dostępne są za darmo pod adresem http://freeframe.visualvinyl.net/
VJ_Vvarp


VJ Zden [Satori]
Urodził się roku 1975 w Bratysławie. Od najwcześniejszych lat był on zainteresowany komputerami, których obsługę i poznawanie uczył się na własnych błędach. Ćwierć wieku później, w roku 2002 odebrał on tytuł magistra informatyki na Politechnice w Bratysławie.

Już podczas studiów zaczął rozwijać swoje zdolności w programowaniu przeróżnych wizualnych obiektów na swoim komputerze. Później przyszedł okres fascynacji design’em, „sieciową” sztuką oraz połączenie fotografii oraz grafiki komputerowej. W roku 1995 dołączył on do globalnej społeczności skupionej na „scenie komputerowej”, co dało mu możliwości nieskrępowanego udostępniania swoich prac w internecie dla każdego zainteresowanego taką formą sztuki. To doprowadziło go zaangażowania się w projekt No-Such, ekipy sieciowych twórców, którzy współpracują ze sobą w przeróżnych formach wizualizacji. Wraz z nastaniem roku 2001, coraz bardziej odsuwał się od kolektywnej pracy na rzecz indywidualnych tworów. Zdolności wizualizacyjne rozwijał dzięki programowi "Circulation”, który stał się dla niego tym, czym dla muzyka jest syntezator. Dzięki niemu mógł kreować na swój sposób obraz video. Występował na wielu muzycznych festiwalach, współpracując później z wieloma z poznanych tam artystów muzycznych, eksperymentalnych grafików, a nawet tancerzy


Zambari [ForceFeedback]
Zambari, czyli Krzysztof Tomaszewski, ma na koncie blisko czterdzieści filmów i animacji niezależnych. Jest współzałożycielem formacji ForceFeedback, oraz serwisu TripZone.org. Prowadzi stronę internetową zambari.art.pl, z której można ściągnąć wszystkie produkcje. Jego styl wizualny to przede wszystkim rytmika. Dla osiągnięcia pożądanego stopnia dopasowania obrazu do muzyki stosuje zaawansowane sprzętowe systemy kontroli MIDI. Oprócz wizualizacji Zambari zajmuje się także muzyką (m.in. w ramach projektu Z^2 z Markiem Zygmuntem).

Z Zambarim wystąpi Dzreamzone - jedna z nielicznych kobiet VJ w kraju. Nagrywa swoje oniryczne obrazy za pomocą kamery wideo.



"Nie mniej atrakcyjne wydają się być dodatkowe atrakcje festiwalu. Oprócz tytułowych wizualizacji wystąpi również pięć grup teatralnych i performance: Teatr A, Teatr From Poland, Teatr Ognia i Papieru, Suka-Off oraz Miho Iwata. Te dwie ostatnie w ramach … kina festiwalowego, które "kinem" jest jedynie z nazwy... Tak jak i cały Festival ma ono autorską oprawę i skupia się na obrazie, nie filmie. Na FeMEV Płock 2005 dominuje muzyka i nie damy Wam o tym zapomnieć również w filmowym odcinku Festivalu."

Teatry

Teatr_A
Teatr_Ognia_i_Papieru

Źródło:
Płock2005-FeME&V




Chcę otrzymywać informacje imprezowe mailem:

Newsy




12-12-2009, sobota - John B on D'n'B Legends
Zanzibar, Chorzów

18-09-2009, piątek - Wake up BB
Piwnica Zamkowa, Bielsko Biała

21-08-2009, piątek - Otwarcie Klubu Nieformalnie
Nieformalnie, Jaworzno

26-06-2009, piątek - Sizeer Party - adidas Vespa
Electric Cafe, Jaworzno

22-05-2009, piątek - Przeplataniec – urodziny Electric Cafe / dzień I
Electric Cafe, Jaworzno


Katalog stron SeansWeb
e-Katalog stron wwwVictoria Day Spa GliwiceMarta Wiola Makijażystka Katowice

O nas - FAQ - Polityka prywatności - Mapa strony
© Copyright by Clubbing.Slask.pl 2005. Wszelkie prawa zastrzeżone.

_LINK_